Further Apart!

posted on 11 Apr 2006 21:50 by aqui94  in Ake

"ถ้าให้เลือก ระหว่างความสุขกับความทุกข์
คนเรา จะเลือกอยู่กับความสุข หรืออยู่กับความทุกข์กันแน่"

ผมมั่นใจว่าคงไม่มีใคร ที่จะเลือกอยู่กับความทุกข์หรอก จริงไหมครับ
เพราะตัวผมเอง ก็อยากที่จะอยู่กับความสุขเช่นกัน
แต่มันจะเป็นเช่นนั้นได้เสมอไปหรือ
เพราะสิ่งที่เข้ามาในชีวิต ก็มีทั้งความสุข และความทุกข์ทั้งนั้น

- - - - - - - - - -

ผมกับแฟน เราใช้เวลาที่เรียกได้ว่าไม่นาน ก็ตัดสินใจคบกัน
เพราะตลอดเวลาที่ผมได้อยู่กับเขา และเขาได้อยู่กับผม
เรามีความสุข
ผมยังจำช่วงเวลานั้นได้ดี
เวลาเช้า ที่ผมตื่นมา แล้วพบว่าเขานอนกอดเราอยู่ข้างๆ
เสียงกรนเบาๆ ที่ทำให้ผมอมยิ้ม
ใบหน้าเขาเวลาหลับ ช่างเหมือนเทวดาองค์น้อยๆ จริงๆ เลยครับ

ในอีก 2 เดือนข้างหน้า เขาก็จะสำเร็จการศึกษาวิศวกรรมศาสตร์
จากสถาบันการศึกษาด้านเทคโนโลยี ที่เป็นอันดับหนึ่งของอเมริกา
และตอนนี้เขาก็ได้งานทำกับบริษัทใหญ่ที่ NYC
ได้ทำงานในเมืองที่เขาหลงรัก ตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาได้ไปอยู่
การได้ทราบข่าวดีนี้ ผมก็ดีใจไปกับเขาครับ
แต่ผมก็อดคิดไม่ได้ว่าเราสองคน เป็นดั่งก้อนเมฆ
ที่ถูกลมพัดให้ลอยเข้ามารวมกัน
และก็กำลังโดนลมโต้ ให้พัดแยกออกจากกัน
ความคิดมากของผม กำลังเอาตัวผม ไปเปรียบเทียบกับเขาอีกแล้วครับ

ความสัมพันธ์ของเรา ในช่วงที่ต้องห่างกัน ห่างกันมาก ห่างกันครึ่งโลก
ก็เรียกได้ว่า "ลุ่มๆ ดอนๆ"
ทั้งความคิดถึง ที่มากเกินขอบเขตของผม ที่เป็นต้นเหตุให้เราทะเลาะกัน

"ต่อให้เราคิดถึงเขามากขนาดไหน เราก็คงไม่สามารถไปกำหนดกะเกณฑ์เขาได้
ว่าเขาจะต้องคิดถึงเรา มากพอๆ กันกับที่เราคิดถึงเขา"

แม้บางครั้ง นั่นจะมีต้นเหตุมาจากเขา ที่งานยุ่ง เรียนหนัก และไม่ค่อยมีเวลาได้พัก
เรื่องแบบนี้ ผมเองก็เคยผ่านมาแล้ว และมีประสบการณ์ตรงเสียด้วย
ที่ผมต้องเลิกกับแฟนเก่า น้องสาวน่ารักและนิสัยดี
เพราะผมเองให้ความสำคัญกับ Final Project มากเกินไป เพราะอยากให้ผลงานออกมาดี
ใส่ใจลงไปมากกว่าความรู้สึกของแฟนตัวเอง
ซึ่งผมเองก็ได้เอาเรื่องราวครั้งนั้นเป็นบทเรียน และทำความเข้าใจเขาครับ
แต่ผมก็อดไม่ได้ที่จะน้อยใจเขาอยู่ดี ว่าแค่เสียเวลาเพียง 5 นาที
เมล์มาบอกว่าสบายดี ทำไมมันยากนักหนา

"การที่เราจะให้ใครไว้ใจ เราก็ควรสร้างความน่าเชื่อใจให้เขา
การที่เราบอกว่าเราคิดถึงใคร แค่คำพูดมันยังไม่พอ
การกระทำต่างหาก ที่สำคัญ และแสดงออกอย่างชัดเจน"

เพื่อนๆ ผมหลายๆ คน ได้รับทราบว่าผมมีแฟนอยู่ที่อเมริกา
แต่น้อยคน ที่จะได้รับรู้ปัญหาต่างๆ ของผม
มีไม่กี่คน ที่ผมอาศัยเป็นที่พึ่ง ขอคำปรึกษา คำปลอบใจ และคำปลอบโยน
หลายๆ คำปรึกษา ก็มาในทำนองเดียวกัน
"เอกแน่ใจกับเขามากแค่ไหน, ไปอยู่อเมริกาไม่ใช่เรื่องง่ายๆ, แล้วพ่อ แม่ เพื่อนทางนี้หล่ะ"
ผมก็คิดนะครับ ไม่ใช่ไม่คิด
แต่ความรักมันบังตา ความหลงมันบดบังพื้นที่รอยหยักในสมอง
ทำให้ผม จมอยู่กับความเหงา ความเศร้า เมื่อเลิกงาน กลับมาถึงบ้าน
แล้วพบกับบ้านเงียบๆ ที่ไม่มีเขา

เพื่อนผมที่คุยกันผ่าน MSN อย่างเจ้า Frank เพื่อนซี้ไต้หวัน
หรือ Lee เพื่อนซี้ SG ต่างก็บอกออกมาเป็นเสียงเดียวกันว่า
ผมเปลี่ยนไป ตั้งแต่คบกับแฟนคนนี้
ปกติ ผมจะร่าเริง คุยได้เฮฮา มีเรื่องเล่ามากมาย
แต่พักหลังมานี้พอได้คุยกัน
ผมมักจะเงียบ บ่นว่าเหงา บ่นว่าเบื่อ บ่นว่าคิดถึง กลายเป็นคนซึมเศร้าไปซะงั้น
นึกๆ ไปก็คงจะจริงนะครับ เพราะผมเอง ก็ไม่เคยจะติด Blog มากขนาดนี้
ไม่เคยอยู่ติดบ้านมากขนาดนี้
คืนวันศุกร์ คืนวันเสาร์ ปกติต้องสามารถพบผมได้ตามแหล่งอโคจรทั่วไป
ขนาดวันพระ ผมยังไปนั่งดื่มกาแฟ คุยกับเพื่อนยันตี 1 เลยครับ
((อื้ม แปลกไปจริงๆ แหละไอ้เอก))
แถมไอ้เจ้า Frank ยังมาแซวผมอีก
ว่าพักนี้คุยกับผมแล้วเหมือนคุยกับ Lonesome Widow มากกว่า
((จำไว้เลย มาเมืองไทยคราวหน้า ไม่ให้มานอนบ้านแล้วนะเอ็ง))

สำหรับผมแล้ว แฟนผมคือความสุข
ที่ผมอยากจะอยู่ด้วยไปตลอดชีวิตครับ
แต่ผมก็ไม่เข้าใจ ว่าทำไมกลับกลายเป็นว่า
ผมจมอยู่กับความทุกข์
เพราะหวังกับความสุข ที่ลอยอยู่ตรงหน้า
แต่ไม่อาจเอื้อมได้ถึง

- - - - - - - - - -

อย่างไรก็ตามผมก็ผ่านช่วงเวลาเหล่านั้นมาได้หลายเดือนแล้วครับ
ช่วงเวลาแห่งความเหงา เศร้า และคิดถึง
ซึ่งเหลืออีกไม่กี่เดือน
เราก็จะได้พบหน้ากันอีกครั้ง
และเขา ก็จะได้กลับมาอยู่ในอ้อมกอดของผมอีกครั้งหนึ่ง
แล้วเรา ก็จะได้มานั่งคุยกันถึงอนาคตข้างหน้า
อนาคตของเขา อนาคตของผม และอนาคตของเรา
เพราะบางที "แค่รักคงยังไม่พอ"

Tags: apart, happiness, love, sadness31 Comments

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ขอให้ความรักที่กำลังจะกลับมา เป็นไปอย่างที่คุณทั้งคู่ต้องการนะครับ ..

ผมรู้จักหลายคน หลายคู่ ที่มีความรักที่ผมหลงรัก .. คุณคงเป็นอีกคู่หนึ่งที่เข้ามาอยู่ในหัวใจผม ..

ขอบคุณนะครับ ที่ทำให้รู้ว่าโลกของเราแบบนี้ มีความรักแบบที่พิเศษกว่าโลกของอีกหลายคนเลยทีเดียว ..

เป็นกำลังใจให้ครับผม

#1 By * ~ หัวใจเดินทาง ~ * on 2006-04-12 00:05

อ่านเรื่องราวความรักของพี่เอกแล้ว..ใช้คำๆนี้ได้ไหมค่ะ....."ยิ่งใหญ่"

อีกไม่นานเค้าก้อจะกลับมาแล้ว หนูเชื่อว่าพื้นฐานความรักที่มีต่อกันจะช่วยให้ผ่านอุปสรรคได้นะค่ะ

เป็นกำลังใจให้นะค่ะ

#2 By --i'm still pain&pain-- on 2006-04-12 00:15

รัก ออกแบบไม่ได้ ครับ

กลิ่น รส สำผัส ก็ไม่มี

แต่รู้สึกได้

ตัวอักษร สัมผัสไม่ได้

แต่รู้สึกได้เช่นกันครับ

ขอให้โชคดีนะครับ

#3 By เทาจางๆระหว่างเวลา on 2006-04-12 11:22

มาเยี่ยมครับเอก

อ่านแล้ว อึ้งๆ..เพราะมัน โดนว่ะ

โดยเฉพาะ...

แฟนเราคือความสุข
แต่ไม่เข้าใจ ว่าทำไมกลับลกายเป้นว่าเราจมอยู่กับความทุกข์
เพียงเพระเราหวังกับความสุข ที่ลอยอยู่ตรงหน้า
แต่เอื้อมไปคว้าไว้ไม่ได้...

#4 By กุมภีน (203.144.221.102) on 2006-04-12 11:23

ขอให้วันที่คุณเอกได้สมหวังมาถึงเร็วๆนะครับ ขอให้มีความสุข

#5 By ๐๐Latte`๐๐ on 2006-04-12 11:44

"ถ้าให้เลือก ระหว่างความสุขกับความทุกข์
คนเรา จะเลือกอยู่กับความสุข หรืออยู่กับความทุกข์กันแน่"

อืม ทำให้ผมคิดถึงคำพูดของ ชองซังกุง แห่งแดจังกึมอะอะ ตอนเค้ารับตำแหน่งซังกุงสูงสุด ดูเค้าไม่ค่อยมีความสุข

แต่เค้าก็พยายามยอมรับ แล้วก็คิดแต่เรื่องที่มีความสุข เอาเป็นว่า เค้าเปลี่ยนความทุกข์ให้เป็นความสุขได้ อาจจะมาจากเพื่อนร่วมงาน ผมคิดว่านะคับ

#6 By 「 B i g Y 3 3 」™ on 2006-04-12 11:57

แค่รักยังไม่พอจริงๆค่ะคุณเอก
คน 2 คน....สัมผัสกันด้วยใจ...พร้อมก้าวเดินไปด้วยใจ....และแค่รักยังไม่พอต้องมีความเข้าใจด้วยค่ะ
หวังว่าจะได้อ่านชีวิตhappy family เร็วๆนี้นะคะ.....จากใจจริงค่ะ

#7 By ยายแม่บ้าน on 2006-04-12 12:11

รักกันนานนะครับ

#8 By ลูกชิ้น on 2006-04-12 13:50



หลายคนที่เจอปัญหาแบบนี้...

ที่เราเคยเจอ.. ประมาณว่าน้อยใจที่อีกฝ่ายนึงเอาแต่เรื่องรายงาน เรื่องสอบมาอ้าง... ก็ต้องทำใจ... แต่ที่ไหนได้... ไอ่รายงาน ไอ่สอบอะไรไม่เคยมี มันไปมีแฟนใหม่น่ะ

ถ้าต้องคบใครใหม่แล้วมาเจอปัญหายุ่ง ๆ ไม่มีเวลาแม้แต่จะบอกว่าคิดถึง เป็นห่วง เนี่ย... คงจะอดเสียสติว่ามันจะซ้ำรอยเดิมไม่ได้แน่ ๆ ค่ะ

บอกตรง ๆ ว่ากลัวมาก ๆ

แต่เป็นกำลังใจให้นะคะ

เที่ยวสงกรานต์ให้สนุกนะคะ

#9 By sickyป่วยไม่มีชิ้นดี on 2006-04-12 13:59

เพราะรักมากก็เลยคิดถึงมากหล่ะมั้งครับ
บางครั้งความรักมันก็ยากที่จะเข้าใจเหมือนกัน ทั้งๆที่รักแต่กลับรู้สึกเหงา โดดเดี่ยว เพราะเราต่างก็ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายหนึ่งคิดและรู้สึกเหมือนเราไหม?
ยิ่งถ้าอยู่คนเดียวแล้วก็จะยิ่งคิดมากขึ้น... ตอนนี้กำลังเป็นอยู่ฮะๆ ...

สำหรับตัวผมแล้ว...
บางครั้งเรื่องความรักมันก็อาจจะจบลงอย่าง happy ending ก็ได้... แต่เรากลับเลือกที่จะยื้อไม่ให้มันจบลงอย่างสวยงาม เพราะกลัวว่าสุดท้ายความทุกข์มันจะกลับมาหาเราอีก

อยากมีความสุขแต่ก็กลัวที่จะทุกข์

#10 By หนูพุก on 2006-04-12 14:56

ขอให้เข้มแข็งไว้นะคะ
หากว่าเลือกแล้ว ก็อย่าลังเลอีกเลย
เรื่องของเราก็กำลังจะถึงตอนที่ต้องแยกจากกัน
เค้าอาจจะได้ไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่นปลายปีนี้
และเราจะต้องอยู่คนละประเทศกันถึง 6 ปี

เราก็ไม่รู้ว่าเรื่องราวจะเป็นยังงัย

ขอให้คุณและคนรัก พบเส้นทางที่มีความสุขร่วมกันนะคะ

#11 By A Little Cancer Cell on 2006-04-12 15:12

ขอให้มีกำลังใจที่เข้มแข็ง
รอวันแห่งความสุขกลับมานะครับ

แค่รักยังไม่พอ ต้องเอาใจใส่กันด้วยครับ

#12 By จั่นเจา on 2006-04-12 15:46

อ่านมาจนจบ

ถึงได้รู้ว่า ประโยคสุดท้ายของคุณนั้นแหละ ที่ฉันอยากบอก...

#13 By ฉันรักคุณ..เพราะฉันไม่รักตัวเอง on 2006-04-12 16:29

ขอให้พบกันเร็วๆครับ ขอให้เข้าใจกันดีด้วย

#14 By นูโน่ (124.120.4.187) on 2006-04-12 16:33

อ่านแล้วก็เข้าใจนะครับ

เอาใจช่วย ขอให้ลงตัวกับความรักในที่สุดนะครับ

#15 By PeeYong \-_-> on 2006-04-12 16:38

เอาใจช่วยนะครับ ผมเองก็เคยมีความรู้สึกอย่างนั้น แล้วก็ได้แต่ปล่อยให้มันผ่านเลยไป คุณอย่าเพิ่งท้อนะครับ มันต้องทีทางสิน่า ว่าแต่ว่า ทำไมตื่นมาเห็นเค้านอนกอดเราอยู่ถึงคิดว่าเป็นเทวดาองค์น้อยๆละครับ น่าจะเป็นนางฟ้านะ ล้อเล่นนะครับ สู้ๆๆ

#16 By prachyakron (202.28.248.35) on 2006-04-12 17:05

มาสวัสดีวันสงกรานต์ครับ


...อ่านแล้วไม่มีคำแนะนำอะไรนอกจากบอกแต่ว่า ยิ่งไกลกันถ้าปั่นอารมณ์ตัวเอง อะไรก็มีแต่จะแย่ลงครับ ขอให้เข้มแข็งไว้เถอะ ถ้าอะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด...ครับ

#17 By นายเบียร์ (58.136.120.151) on 2006-04-12 19:23

เข้าใจความรู้สึกคุณเอกดีเลยอะครับ ความคิดถึงมันเกาะกินใจทรมานจริงๆครับ

#18 By คุณชายมากรักแห่งกระท่อมสายลม on 2006-04-12 19:51

วันนี้เห็นพี่เอกล้อกอินในบล๊อกซักคน นึกว่าเปลี่ยนใจกลับบ้านเราแล้ว
แหมๆ

อันนี้ไม่ค่อยสัยทัดนะพี่เอก ปอยไม่มีแฟนอ่ะ แต่เดี๋ยวเค้าก็จะกลับมาแล้วนี่นา ลองคุยกันดูน้า ทุกเรื่องมีทางออก คนเราไม่ได้อยู่ด้วยกัน มันแชร์ความคิดกันไม่ได้ทั้งหมด
บางทีบางเรื่องเราคิดน้อยไป คิดมากไป

บางทีแค่รักคงยังไม่พอ
แต่ขอให้รักที่พี่เอกมี เพียงพอนะคะ

คิดถึงภาษาโปรตุเกสว่าไงอ่ะ เอาภาษาฝรั่งเศสไปก่อนนะ Tu me manques คับ
(เขียนผิดป่ะฟระตู ทิ้งมานมนาน)

#19 By ปาดับปาปอย (60.2.86.80) on 2006-04-12 21:13

ขอเลือกอยู่ระหว่างกึ่งกลางได้ไหมคะ

คนเราจะไม่รู้จากสุข ถ้าไม่เคยทุกข์ มันคงเป้นเรื่องธรรมดาที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ไปซะแล้ว

#20 By ^-ใบเตย-^ on 2006-04-13 11:15

เป็นเหมือนกันค่ะ เรื่องซึมเซาเวลาเรารักใครเนี่ย แล้วก็เห็นด้วยค่ะสำหรับคำว่า "แค่รักคงยังไม่พอ" ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ

#21 By แวะมา (58.9.26.139) on 2006-04-13 14:29

...อ่านแล้วนึกถึงตัวเองเลยค่ะ...ฉันก็อาจจะกำลังเป็นเหมือนคุณอยู่ตอนนี้..ที่ดันไปมีแฟนเป็นเจ้าพ่อโปรเจ็ค...ฉันเข้าใจความรู้สึกคุณน่ะ..และอยากจะบอกว่าถึงแม้ว่าคุรจะเหงา..จะเบื่อ..แต่ยังไงคุณก็ยังโชคดี..โชคดีกว่าฉันมาก..ฉันก็ได้แต่ดีใจเป็นบางเวลา...แล้วก็ต้องมานั่งปลอบใจตัวเอง...คุณรู้ไมแฟนฉันโทรมาคุยกับฉันบ่อยน่ะ..( ช่วงแรก ) แต่พอตอนหนังเค้าแทบไม่โทรมาเลย..หรือโทรมาก็คุยกันน้อยมาก...บอกแค่ว่าเดี๋ยวน่ะพี่ทำโปรเจ็คอยู่..แล้วก็หายไปฉันก็ได้แต่ปลอบใจตัวเอง..ว่าเค้าคงยุ่งจริงๆแหละ..ฉันโกรธเค้าๆก็ไม่เคยง้อด้วยซ้ำ..กลับหายไปอีก..หลายวันเข้าฉันก็โทรไปหาเอง..เพราะกลัวว่าเค้าจะไม่สบายรึป่าว..สุดท้ายก็ไม่ได้เป็นไร...ฉันต้องอยู่กับการหาคำตอบให้ตัวเองตลอด..ฉันไม่รู้หรอกน่ะว่าฉันจะต้องมาทนทำไม..แต่ฉันก้บอกเลิกเค้าไม่ได้..แค่รู้สึกเหนื่อย..และคิดว่าจะไม่คิดไรอีกแล้ว..แล้วอยู่ดีๆเค้าก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม..แล้วทำเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น..ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังเจอกับอะไรอยู่...ไม่รู้จะทุกหรือสุขดี...ฉันเลยบอกไงค่ะว่าอย่างน้อยคุณก็โชคดีมาก..ที่มีความรักที่มั่นคง...และอยากบอกว่าถ้ามีอะไรก็คุยกับเค้าน่ะค่ะ..บอกไปตรงๆคอยให้กำลังใจเค้า... ฉันเชื่อน่ะว่าคุณรักเค้าขนาดนี้..อนาคตของพวกคุณต้องเป็นความรักที่ทุกคนอิจฉาแน่ค่ะ

#22 By For...you on 2006-04-14 16:08


อะใจร่ม ๆ นะป๋า
แค่รักมันไม่พอจริง ๆ นั่นแหละ

#23 By dionysos.exe on 2006-04-15 20:27

เพราะไม่มีใครเป็นเจ้าของใครนะครับ

เรารักเพราะอยากให้ มิใช่อยากได้รับ
เพราะอย่างนั้น เราจึงเป็นสุข
ให้ไปเถอะครับ แล้วอีกฝ่ายจะรับรู้ได้เอง

ถ้าเราไม่อยากได้รับอะไร เราก็ไม่ทุกข์กับสิ่งใดเลย

#24 By โก๋สิจ๊ะ on 2006-04-15 21:05

เอ้า ทะเลาะกับ ipod เสร็จแล้ว มาตอบยาว ๆ กะได้

พี่มั่นใจรึเปล่าว่ารัก หรือหลง
ตอนนี้ที่ต้องการคือ feedback ใช่ไหม
ส่วนที่ว่าจะรอเดือนนั้นจริง ๆ ไม่ว่าคุยต่อหน้าแล้วเค้าจะมีสีหน้าอารมณ์ยังไง
แต่ถึงเวลาก็ต้องเป็นไปตามทางของแต่ละคนอยู่ดีใช่ไหม
ยังไงก็บังคับให้เค้ามาอยู่ที่นี่ไม่ได้อยู่แล้วใช่ไหม
สุดท้ายจะได้คุยหรือไม่ได้คุยมันก็อยู่ที่ตัวพี่เองแหละ ว่าจะไปอยู่ที่นู่นจริง ๆ
หรือว่าจะ continue ur long distance relationship ต่อไป
หรือจะเป็น worst case อย่างที่เคยคิดไว้
แล้วเชื่อคำที่ว่า no importa la distancia รึเปล่าล่ะ ถ้าเชื่อพี่จะทนได้ไหม
ถ้าคิดเป็นตาชั่งสองแขน ข้างนึงสุข ข้างนึงทุกข์ แล้วข้างไหนมันหนักกว่ากันล่ะ
แล้วต้องทุกข์อีกนานไหม เราทำใจอยู่กับทางที่เราจะเลือกได้รึเปล่า

ทั้งนั้นทั้งนี้ถ้าจะสรุปก็คงเหมือนที่ตอบใน spaces น่ะคับ

whatever ur decision will be, make it wisely and rationally

.. นะคับ

ปล. ให้ผมตอบยาว ๆ ผมก็บ่นป๋าอีกนั่นแหละ งุบงิบ ๆ

#25 By dionysos.exe on 2006-04-15 23:44

มาทักทายครับ

เรื่องนั้น ถ้าทำใจได้ว่าอะไรที่มันไม่เคยมีมาตั้งแต่แรกก็เท่ากับเราไม่เคยได้เสียอะไรไปนะครับ..

#26 By นายเบียร์ (58.136.98.183) on 2006-04-16 01:29

หวัดดีปีใหม่ไทย (ย้อนหลังนะฮับ)

เพิ่งกลับมาถึงพร้อมกับไขมันจำนวนมากมาย แหะ ๆ

ยังไงก็ขอเอาใจช่วยให้วันแห่งความสุขของคุณเข้ามาถึงเร็ว ๆ ขึ้นนะฮับผม

อ่านเรื่องราวของคุณแล้วรู้สึกเศร้า ๆ จังเลยอ่ะฮับ เฮ้อ

#27 By Hope Or Pain on 2006-04-16 17:34

เคยเป็นเหมือนกันนะครับ กับการที่เราอยากอยู่กับใครมากๆแล้ว แต่เราไม่ได้อยู่ด้วยกันเพราะความจำเป็นบางอย่างเนี่ย มันก็เป็นความทุกข์ที่อยู่บนความสุขอย่างหนึ่งละนะ

ขอให้คุณเอกกับแฟนผ่านอุปสรรคนี้ไปได้นะครับ

#28 By imome on 2006-04-17 11:15

อ่านแล้วเศร้าจัง เพราะความรักนี่น๊า ทำให้เรายอมทำอะไรได้ทั้งนั้น

ทั้งยอมเสียสละ ยอมทุ่มเท บลาๆๆ ..

#29 By เด็กชายหัวหอม (58.8.141.85) on 2006-05-09 22:45

ขอให้รู้จัก รู้ใจ กันและกัน

ให้มากๆ และลึกซึ้งนะครับ

เป็นกำลังใจให้ครับ

#30 By fan club (202.57.175.105) on 2006-06-07 07:44

ขอบคุณที่เอาไปลงบล็อกไว้ให้อ่านนะครับ อ่านแล้วเศร้าอยู่ในใจนิด ๆ จริง ๆ
แต่ยังไงก็อยากจะอวยพรว่า ขอให้ความรักเอาชนะทุกสิ่งนะครับ

#31 By apower (61.47.15.133 /20.17.3.60) on 2006-08-21 10:05