Broken Flowers - รักเก่า คนเก่า และวันคืนเก่าๆ
posted on 23 Apr 2006 20:51 by aqui94 in Filmเคยดู Lost in translation กันบ้างไหมครับ
และยังจำใบหน้าซังกะตายของ Bill Murray ได้ไหมครับ
ใบหน้าเรียบเฉยและไร้อารมณ์แบบนั้น กลับมาอีกแล้วครับ
กับ Broken Flowers - ผู้ชาย ดอกไม้ และรักเก่า
Don Johnston ผู้อดีตคือชายหนุ่มนักรัก
ที่ปัจจุบันคือชายที่กำลังก้าวเข้าสู่ "วัยกลางคน"
Don กำลังจะต้องเป็นโสดอีกครั้งหนึ่ง
เพราะแฟนสาวของเขา กำลังจะเดินจากเขาไป
ปล่อยให้เขาต้องอยู่คนเดียวในบ้าน อยู่ตามลำพังแบบเหงาๆ
โดดเดี่ยวในโลกใบใหญ่ ที่ใครต่อใครรายล้อมต่างก็มีครอบครัว
จะมีก็แต่เพื่อนบ้านจอมจุ้นจ้านแต่นิสัยดี Winston ที่ยังคบค้าสมาคมกับเขาอยู่
Don ได้รับจดหมายลึกลับในซองสีชมพู ไม่ลงชื่อผู้ส่ง
เจ้าของจดหมายอ้างว่าเป็น 1 ในบรรดาอดีตสาวๆ ของเขา
ที่ตั้งท้องกับเขา โดยไม่ได้บอกให้รู้ล่วงหน้ามาก่อน
และตอนนี้ ลูกชายของเขา ได้หนีออกจากบ้าน เพื่อมาตามหาพ่อ
ทีแรก Don ก็คิดว่าเป็นเรื่องตลก เป็นเรื่องล้อกันเล่น
หรืออาจจะเป็นเรื่องแก้แค้นจากอดีตคนรักของเขา
อย่างไรก็ตาม ด้วยความจุ้นจ้านปนหวังดีของ Winston
รู้ตัวอีกที Don ก็ออกเดินทางไปเยี่ยมเยียนอดีตแฟนสาว
ที่มีแนวโน้มว่าจะเป็น "แม่" ของ "ลูกชาย"
และการเดินทางย้อนอดีตก็เริ่มขึ้น . . .
จากนี้ไป Spoil นะครับ ใครที่คิดว่าจะไปดู อย่าเพิ่งอ่านครับ
. . . กับการเดินทางครั้งนี้ของ Don
กับผมในฐานะคนดู ถ้าได้เห็น Don เจอแฟนเก่า เจอแม่ เจอลูกชาย
ผมก็คงอยากจะลุกไปเตะก้นคนเขียนบทครับ เพราะนั่นจะทำให้โทนหนังที่ดีมาตั้งแต่เริ่ม
ต้องมาตกม้าตายตอนจบ ไปพร้อมๆ กับความผิดหวังของผม
แต่ผมก็ไม่ต้องผิดหวังครับ เพราะสาระสำคัญที่มากับหนัง
ก็อยู่ที่การเดินทางครั้งนี้ของ Don นี่แหละครับ
เพราะการเดินทางย้อนอดีตครั้งนี้ ก็เป็นสิ่งที่เตือนสติ Don และคนดูอย่างเราๆ
ว่าทุกวันนี้ เราใช้ชีวิตอย่างไร พอใจกับปัจจุบันหรือไม่
และเมื่อปัจจุบัน กลายเป็นอดีต สิ่งเหล่านั้น จะมีค่าควรแก่การชื่นชมหรือไม่
หรืออาจจะกลายเป็นอดีตที่ว่างเปล่า ความรู้สึกที่กลวงโบ๋ว
และไม่เกิดเป็นความทรงจำดีๆ ใดๆ ได้เลย
. . . . 
. . . . 
เราอาจจะหลงลืมใครต่อใคร
แต่ใครต่อใครเหล่านั้นอาจจะลืมเราไม่ได้แม้แต่วันเดียว
บางคนอาจจะนึกถึง "อดีตคืนวันอันแสนสุข" แล้วหัวเราะให้ด้วยยินดี
แต่กับบางคน "อดีตคืนวันอันแสนสุข" อาจทำร้ายเขาอยู่ก็ได้
และอีกหลายคน "อดีตคืนวันอันแสนสุข" ก็อาจยังอยู่ในใจไม่ลบเลือน
ผมชอบการแสดงของ Bill Murray ในเรื่องนี้
พอๆ กันกับที่ชอบเขาใน Lost in translation
ใบหน้าเรียบเฉย บรรยากาศหนังเอื่อยๆ
แต่พลังสายตาที่แสดงออกมา ก็คุ้มค่าแล้วครับ
เพราะเขาสะท้อนมาให้ผมต้องมาคิดถึงการใช้ชีวิตของผมในปัจจุบัน
ว่าผมเป็นหรือเคยเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตใครบ้าง
ผมลืมเขาไปแล้ว หรือเขาลืมผมไปแล้วหรือเปล่า
และ "ปัจจุบันของผม มีค่ามากแค่ไหน ที่จะเป็นอดีตอันน่าจดจำ"
..ล้อเล่นอ่ะค่ะ
แต่เห็นด้วยค่ะที่ว่า ทุกวันนี้เราใช้ชีวิตแบบคุ้มค่า มีสติและไม่ทำร้ายความรู้สึกใครรึป่าว...
#1 By wesong on 2006-04-23 22:32