เรียนรู้อยู่กับเหงา

posted on 28 Apr 2006 21:32 by aqui94  in Ake

ผมอาศัยอยู่คนเดียวในทาวเฮ้าส์ขนาด 1 ครอบครัวย่อมๆ ซึ่งทำให้หลายๆ ครั้ง หลายๆ ครา ที่ความเหงาและความเบื่อ แวะเวียนมาเคาะประตูบ้าน ทักทาย และนั่งเล่นอยู่เป็นเพื่อนกับผมได้เรื่อยๆ แบบไม่มีเว้นวันหยุดราชการ แต่ผมก็อยู่มาได้อย่างสบายๆ ครับ

แต่ว่าทำไมนะ
ที่พักนี้ความเหงามีอิทธิพลกับผมหนักหนา
ทั้งๆ ที่เมื่อก่อน ถ้าเบื่อ ก็แค่โทรหาคนโน้น คนนี้
แล้วก็ถามว่ามีใครว่างบ้าง ไปเที่ยวกันดีกว่า
ไม่มีใครว่างเหรอ ไม่เป็นไร ไปดูหนังคนเดียวก็ได้ฟะ
แต่ว่าทุกวันนี้ผมถูกความเหงาจู่โจมได้ไม่เว้นวันครับ
นิดๆ หน่อยๆ ก็บ่อน้ำตาตื้นเอาง่ายๆ

อย่างเมื่อตอนเย็น ในระหว่างเดินทางกลับบ้าน ผมก็นั่งอ่านหนังสือฆ่าเวลามาบนรถบริการของที่ทำงานตามปกติ พอรถมาติดไฟแดงตรงสะพานผ่านฟ้า ผมก็เงยหน้ามาพบกับภาพพระอาทิตย์ที่กำลังร่ำลาประเทศไทย ไปเริ่มปฏิบัติหน้าที่ต่อยังทวีปอเมริกา และแล้ว แสงอาทิตย์ก็แยงตาไปเขี่ยๆ ให้น้ำตาไหลได้พราก พราก พราก ผมจนมุมความเหงาเข้าจนได้ครับ

ยังครับ
ระฆังช่วยชีวิตผมไว้ได้
ไฟเขียวช่วยให้รถขยับไล่ภาพตรงหน้าออกไปจากสายตา ช่วยให้ผมได้มีเวลามานั่งนึกทบทวนสถานการณ์ และไตร่ตรองถึงแผนการณ์รับมือกับความเหงาในยกที่สอง ที่ระฆังบอกยกคงดังขึ้น ในทันทีที่ผมเหยียบเท้าเข้าบ้านครับ

ผมค่อยๆ ก้าวเท้าเข้าบ้านอย่างเงียบๆ โยนกระเป๋าลงบนโซฟา เปิดทีวีให้มีเสียงเป็นเพื่อน แล้วเดินไปเปิดตู้เย็นหยิบขวดน้ำมาดื่มดับกระหาย ทันใดนั้น ผมก็ได้ยินเสียงความเหงากำลังฟุตเวิร์คอยู่ข้างๆ กาย เอาไงดีฟะ นึกได้เลยรีบเดินไปนั่งหน้าทีวี โดยไม่ได้รู้ตัวเลยว่าหายนะกำลังจะมาเยือน เพราะภาพบนทีวีขณะนั้นคือโฆษณาที่กินใจ กับเสียงบรรยายที่ลอยเข้าหูมาว่า "ก็ไม่รู้ว่าชีวิตที่สมบูรณ์แบบคืออะไร สำหรับบางคน อาจเพียงต้องการให้มีใครมาคอยดูแลไปตลอดชีวิตก็ได้" และแล้วผมก็น็อคเอาท์ไปในยกที่สองครับ กับหมัดอัพเปอร์คัทเข้าปลายคาง น็อคคาโซฟาไปพร้อมกับความรู้สึกคิดถึงจับใจ

ทำไมเราต้องเหงา
ผมสรุปให้กับตัวเองได้ว่า ต่อให้เราเดินอยู่ท่ามกลางหมู่เพื่อน แต่ถ้าคนที่เราอยากพบ อยากเจอ อยากอยู่ด้วย ไม่ได้เดินอยู่ตรงนั้น แม้ว่าเราจะคุยกันสนุกสนานเพียงใดก็ตาม ผมก็เหงาไปแล้ว แล้วจะทำอย่างไรได้กันเล่า

พี่กาเหว่า - เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย เขียนถึงความเหงาไว้ในหนังสือเล่มใหม่ "ภูมิคุ้มใจ" ได้อย่างน่าสนใจครับ ((เอาไว้ผมจัดการกับงานและความเหงาได้ ผมจะมารีวิวหนังสือของนักเขียนสุดเลิฟให้อ่านกันนะครับ))

"การเจริญเมตตาเป็นหนทางเดียวที่ทำให้ฉันเรียนรู้และเข้าใจว่า บางครั้ง...ความเหงาก็ต้องการเพื่อน มันจึงแวะมาหวังพึ่งพาเรา เพียงโอบกอดมันไว้สักพัก พอคลายเหงามันก็จะจากเราไปเอง บางครั้งที่มันแวะมาขณะฉันกำลังเดินทางโดยลำพัง ฉันก็ถือโอกาสเดินกอดคอกับความเหงาเที่ยวไปด้วยกันเสียเลย

จะชังน้ำหน้ามันอยู่หน่อยก็เวลามันกระโจนเข้ามาหาโดยไม่ให้สุ้มให้เสียงนี่ละ..."

ทุกวันนี้ ผมไม่ค่อยได้ไปเปิดทีวีครับ แต่อาศัยชาว Blog ชาวกระทู้เป็นเพื่อนในยามค่ำคืน เข้า Blog นั้น ต่อ Blog นี้ อ่านกระทู้เครียดๆ ปนฮาๆ และทำตัวให้มีประโยชน์กับผู้อื่นในการตอบ Blog ตอบกระทู้พลางนึกในใจว่า
"เมื่อไหร่นะ เขาจะออนไลน์"

ป.ล. เมื่อเช้าไปทำ VISA เข้าเยอรมนีมาครับ คราวนี้เป็นการเดินทางไปเยอรมนีเป็นครั้งที่ 2 หลังจากครั้งแรกเมื่อ 5 ปีก่อน แต่การไปทำ VISA ทั้ง 2 ครั้งนี้ ให้ความรู้สึกที่เหมือนกันก็คือ ดูเหมือนเขาไม่อยากจะให้คนไทยไปประเทศเขาเลยครับ การต้อนรับดูแลและอำนวยการทำร้ายความรู้สึกของผมมากๆ อยากรู้จัง ว่าสถานทูตไทยในต่างประเทศ มีการต้อนรับคนเข้าไปติดต่ออย่างไร ผมก็ได้แต่หวังว่าผู้ที่ไปติดต่อสถานทูตไทย คงได้พบกับ "ยิ้มสยาม" นะครับ

มาต่ออีก ป.ล. ละกัน . . . วันนี้วันเกิดน้องสาวเกือบสวยที่คลานตามกันมา สุขสันต์วันเกิดนะคับ พี่ชายคนนี้คงไม่ได้อยู่ที่บ้าน ดังนั้นพี่ยกหน้าที่ดูแลพ่อแม่ให้หนูนะ -__-" ไม่ใช่สิ เอาใหม่ . . .พี่ชายคนนี้คงไม่ได้ดูแลหนูให้ดีเท่าไหร่ แต่ก็รักเอ็งนะเฟ้ย ((มีใครสนใจหญิงสาวปากจัดพอประมาณ อายุ 26 จบการศึกษาระดับปริญญาโท Food Science สูง 174 หน้าตาเหมือน ทราย เจริญปุระ ติดต่อผมได้นะครับ))

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

มันก็พูดยากนะครับ
แต่จริงๆแล้วคนสมัยนี้มีตัวช่วยให้หายเหงาเยอะขึ้นนะครับ
ทั้งโทรศํพท์ โทรทัศน์ คอมพิวเตอร์ ฯลฯ

ลองนึกถึงคนสมัยก่อนสิครับ
แม้แต่ไฟฟ้าก็ไม่มี แล้วเขาจะเหงากันขนาดไหน...

เหงาก็หายใจเข้า... หายใจออก...
แล้วก็ดีใจว่า อย่างน้อย ลมหายในก็ยังอยู่กับเรา...

ไปเยอรมันด้วย.... อิจฉานิดๆ...

#1 By โก๋สิจ๊ะ on 2006-04-28 21:40

ลองเป็นเพื่อนกับมันดูสิคะ ไอ้ความเหงาเนี่ย มองต่างมุม มองอีกมุมนึง...มันคงจะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเราเลยแหละค่ะ เพราะมันอยู่กับเราตลอดเวลา ไม่เคยห่างไปไหนไกลเลย ยังไงก็ยิ้มๆไว้นะคะ มีความสุขกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า มีเวลาให้กับสิ่งรอบข้าง รักตัวเองให้มากๆ เท่านี้คงเติมเต็มชีวิตได้ด้วยตัวเองมั๊งคะ

#2 By ขนมต้ม~** on 2006-04-28 21:43

บางที การอยู่คนเดียวนานๆ มันก็เป็นแบบนี้แหละค่ะ เราก็เป็นเหมือนกัน ไม่งั้นก็คงไม่ติดอินเตอร์เนทงอมแงมขนาดนี้ เฮ้อ.... เหงาๆจริงๆนะค่ะ

#3 By หมูดำ (210.86.142.44) on 2006-04-28 21:44

แฮบปี้เบิร์ธเดย์ด้วยละกันฮะ
อืม ไม่รู้ดิ บางทีผมก็ชอบนะเหงา ๆ
มันทำให้คิดอะไรได้เยอะดี ไอเดียจะหลั่งไหลมาก ๆ
แต่ถ้าอารมณ์เฮฮา มันก็อีกไอเดียนึง แต่เหมือนมันไม่เวิร์คแฮะ

#4 By toey on 2006-04-28 21:59

ภาพนั้นมันชวนเหงาจริงๆเลยเนอะ
เฮ้ออ

#5 By LittleCancer on 2006-04-28 22:18

ทุกวันนี้ผมอยู่คนเดียวได้โดยไม่ต้องพึ่งใคร จะเรียกว่าแข็งแกร่งได้มั้ยเนี่ย เรียกว่า เหงาจนชิน ดีกว่าเนอะ

โชคดีนะครับ ขอให้จัดการกับไอ้ตัวเหงาให้ได้นะ

#6 By PeeYong \-_-> on 2006-04-28 22:25

เข้าใจเลยค่ะ ความรู้สึกเหงานี่มันช่างมีอิทธิพลกับเราจริงๆ แต่ไม่ว่าความรู้สึกเหงาจะเกิดมาจากอะไรก็ตามหากเรายอมรับความจริงที่ว่าเราทุกคนต่างเกิดมาบนโลกใบนี้คนเดียวแม้แต่ตอนที่ลมหายใจสุดท้ายมาถึงก็เราคนเดียวนี่แหละที่ต้องสิ้นลมหายใจไปด้วยตัวเองเพียงคนเดียวเช่นกัน สิ่งนี้น่าจะเป็นเหตุผลที่ควรจะต้องอ้าแขนรับความเหงาให้เข้ามาในชีวิตอย่างเลี่ยงไม่ได้ อยู่กับมันเหมือนเพื่อนสนิทและบางทีเพื่อนคนนี้อาจกลายเป็นโบนัสพิเศษของชีวิตเราก็ได้นะคะ ไม่รู้ทำให้เครียดเพิ่มขึ้นรึเปล่าแต่แวะเข้ามาแสดงมุมมองในหลายๆเวลาที่ตัวเองเหงาให้คุณอ่านเพราะตัวเองก็เหงาบ่อยเหมือนกันค่ะ ยิ่งช่วงอกหักเนี่ยเหงาสุดๆเลย ก็เลยพยายามคิดอย่างนี้แล้วทำให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้น ยังไงก็ขอให้จัดการกับความเหงาของคุณได้เร็วๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ

#7 By sakahara on 2006-04-29 00:11

ภาพท้องฟ้าที่โพสน่าเหงาจริงๆ สมควรแล้วที่น้ำตาไหลพราก
แต่ภาพรถติดในภาพ ผมคงจะน้ำตาไหล x2 เลย

อ่า สนใจน้องสาวน่ะครับ แต่ผมสูงแค่ 169 เอง เดินด้วยกันจะดีเหรอ ว่าแต่ว่ามีรูปมั้ยครับ พี่เอก (ตีสนิทเร็วนะเรา )

#8 By ตัวร้าย on 2006-04-29 00:54

เมื่อคืนรถติดมาก ๆ ขับรถกลับบ้านแบบเอื่อย ๆ... ครึ่งทางก่อนถึงบ้าน มีน้องคนนึงโทมาตามให้ออกไปพระอาทิตย์...
ไอ่อยากไปมันก็อยาก... แต่ผ่าด่านรถติดมาครึ่งทาง จะให้ย้อนกลับไปถึงพระอาทิตย์คงจะขาดใจก่อน

พอวางสาย... ความเหงาแทรกตัวเข้ามาทันที... นึกถึงคนอื่น ๆ กำลังสนุกครื้นเครง.. แต่เรากลับเลือกที่จะติดอยู่บนรถคนเดียว...

น้ำตาซึม แต่ ไม่เป็นไร วั้นหน้ายังมี วันนี้เหงาก็หาอะไรทำให้ไม่เหงา ถ้าอยู่นิ่ง ๆ นาน ๆ แล้วจะโดนมันกลืนกินทันที...

ปล.หม่ามี๊เราอยู่เยอรมันล่ะ

ปล.2 น้องสาวสูงจัง เป็นนางแบบได้เลยนะเนี่ย.. แถมเรียนในสาขาในฝันเราซะด้วย
ดูโฆษณานั้นแล้ว ก็ชวนให้บ่อน้ำตาแตกจริงๆครับ (ยิ่งถ้าอยู่คนเดียวด้วย ก็ยิ่งไปกันใหญ่เลย)

ปล.โปรโมทน้องสาว ไม่ลองโปรโมทคนพี่ดูบ้างเหรอครับ? เผื่อจะมีคนมาช่วยให้หายเหงา

#10 By Pop L'Arc on 2006-04-29 12:01

แต่ละคนเมนต์กันสุดยอดเลยแฮะ

ความเหงา มันต้องอยู่คู่กับความเข้าใจครับ ถ้าเราเข้าใจในความเหงา และเข้าใจในตัวเอง สุดท้ายเราก็จะอยู่ร่วมกันได้...แบบเหงาๆนะครับ

แหะๆ เหมือนจะมีสาระ แต่ก็ติงต๊องเหมือนเดิม

#11 By ๐๐Latte`๐๐ on 2006-04-29 16:36

ว่ากันว่าความเหงาคือเพื่อนแท้และเป็นแขกที่ไม่ได้รับเชิญ...หนีไม่พ้นครับ นอกจากจะเรียนรู้ที่จะอยู่ด้วยกันให้ได้


ป.ล.อวยพรวันเกิดให้น้องสาวมีแต่ความสุขกายสบายใจด้วยนะครับ

#12 By นายเบียร์ (58.136.102.142) on 2006-04-29 18:32

สุขสันต์วันเกิดน้องสาวพี่เอกย้อนหลังด้วยนะค่ะ
คุณสมบัติครบถ้วนเลยอ่ะค่ะ ...ศิษย์พี่ร่มวสาขา แต่ว่านู๋จะเรียนโทแบบนั้นได้ไหมเนี่ยยย

รูปสุดท้าย...เห็นแล้วเหงาได้ใจเลยอ่ะค่ะ
นึกถึงmv เพลงหนึ่งในล้าน จังค่ะ
เหงาๆก็หาอะไรทานสิค่ะพี่เอก นู๋ทำบ่อย..เลยอ้วนแบบนี้

ปล.พี่เอกตัดผมทรงนักเรียนหรอค่ะ เห็นหังเกรียนๆ

#13 By --i'm still pain&pain-- on 2006-04-29 20:01

ทำไมนู๋พิมพ์ผิดเยอะจัง ...
เพิ่งตื่นจากนอนอ่ะค่ะ

#14 By --i'm still pain&pain-- on 2006-04-29 20:02

เอกเหงา... แต่เราเซ็งล่ะ
เซ็งกับคนที่ไม่ตรงไปตรงมา... เลยจิตตกไปเล็กน้อย

แต่พอตอนเย็นไปเดินออกกำลังกายที่สวนสราญรมย์ตามปกติ
ปรากฏว่าวันนี้เค้ามีโชว์น้ำพุประกอบเสียง สี เสียง อยู่กลางสวน
สวยมากกกกกกกกกกกก

เลยหายเซ็งละ @^______^@

#15 By กาน้ำชาฯ (58.9.142.202) on 2006-04-29 20:17

อยู่ที่ไหนก็เหงาได้อะเนอะ
คนเราต้องเหงาเป็นครั้งคราวอยู่แล้วตามธรรมชาิติ ทำไงได้

มาเยอรมัน? มาทำอิหยังเด้อค่ะ

#16 By * Night Wanderer * on 2006-04-30 00:49

รูปสวยนะครับ
ความเหงา บางทีก็มีประโยชน์นะครับ
บางครั้งการได้อยู่คนเดียว ก็มีเวลาสำรวจตัวเอง ได้มีเวลาทำในสิ่งที่อยากทำหลายๆ อย่าง

#17 By จั่นเจา on 2006-04-30 06:23

อ่านแล้วมีเรื่องเล่าให้พี่เอกฟังเยอะแยะเลย เค้าก็เหงาบ่อยเหมือนกันนะ อย่างตอนนี้ก็คิดว่าเหงาอยู่ ถึงอยู่กับใคร ก็เหงาอยู่ดี สงสัยน้องความเหงาคงรักเรามาก มาอยู่ด้วยกันตลอดเลย
พี่เอกทำตัวร่าเริงไว้นะ ยากหน่อย..แต่เพื่อความสุขๆ

ไปเยอรมันทำไมเหรอ ปอยเคยไปขอวีซ่าเข้าเยอรมันที่สวิสมาอ่ะ ไปคนเดียวตั้งหลายรอบ มันบอกเอกสารไม่ครบ เตะออกมาตลอดเลย ร้องไห้เลยอ่ะ แต่พอโฮสพ่อไปส่งนะ เอกสารก็เท่าเดิมแหละ แต่ผ่านฉลุย คาดว่าเค้าคงคิดว่าปอยเป็น....กะโฮสพ่ออ่ะ

ห่วยๆ เซ็งเลยๆ

ดีใจที่ยังแวะไปเยี่ยมกันน้าพี่เอก
หวัดดีค่า

#18 By ปาดัปปาปอย (60.2.86.80) on 2006-04-30 10:36

บางทีความเหงา บางครั้งเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเรานะคะ...ดีใจที่ได้ไปเยอรมันค่ะ...ไม่เคยไปเลย...และHBDน้องสาวด้วยคนนะคะ...
เรียนรู้อยู่กับเหงานะคะ
ต่อให้เข้มแข็งแค่ไหน
ก็ต้องเจอกับความเหงาค่ะ

ขอให้เดินทางไปเยอรมันโดยสวัสดิภาพนะคะ

และขอ Happy Birthday น้องสาวคุณด้วยค่ะ

#20 By ~*~ ♥ ~*~ on 2006-04-30 13:23

ต้าร์ว่าสถานทูตไทยในต่างประะเทศ ดูหยิ่งๆกับคนไทยด้วยกันเองอะครับ แต่หงอฝรั่ง

ตลกดีทำไมฝรั่งเป็นพระเจ้า โลกนี้มันคงถูกปกครองโดยแค่ เมกา ยุโรป ญี่ปุ่นละมั้ง นอกนั้นเป็นประเทศที่ไม่ได้มีบทบาท

#21 By ตามหาอดีต on 2006-04-30 14:50

คำว่า..เมื่อไหร่น๊าเค้าจะออนไลน์ แสดงว่าคุณเอกกะลังรอคอยใครบางคนอยู่ใช่ม๊าค่ะ....ขอให้คืนนี้เขาออนไลน์น๊า...
เหงา....

เหงากันให้ดิ้นตาย

เหงา....

เหงากันให้สะใจ

ฮึ้ยยยยย !!!
เหงาจนชินซะแล้วซินี่
แก้ไม่หาย แต่บรรเทาได้ ด้วยหัวใจอิๆ

#25 By POP on 2007-03-26 22:18