ภูมิคุ้มใจ - เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย
posted on 04 May 2006 09:19 by aqui94 in Bookช่วงนี้ตารางงานของผมก็ยุ่งเหยิงพอสมควรครับ
2 Project ในความรับผิดชอบกำลังติดปัยหาตะกุกตะกัก
ทั้งเนื่องจากปัจจัยภายนอก และปัจจัยภายใน
และ Unforeseen Circumstance ก็โผล่เข้ามาเรื่อยๆ ไม่หยุดไม่หย่อน
ตอนนี้ก็เลยได้แต่ไล่บี้กับปัญหา เพื่อจะได้ออกเดินทางไปดูงานที่ Germany อย่างสบายใจครับ
((ก็คงได้แค่หวังว่าแหละครับ เพราะท่าทาง จะยังคาราคาซังกันต่อไปอีกระยะ))
แต่อย่างน้อย งานของผมก็ยังกองอยู่บนโต๊ะในเวลางาน
กลับมาบ้าน ผมก็ยังพอมีเวลามารื่นรมณ์กับสิ่งต่างๆ รอบตัว
อย่างช่วงนี้ ผมก็กำลังสนุกกับการไล่ต่อ Jigsaw ของข้อมูลไฟล์เพลงที่มีอยู่ในเครื่อง
หา Album Artwork,Release Date, Track List และข้อมูลปลีกย่อยของเพลง
เพื่อให้เวลาเล่นเพลงด้วยโปรแกรม มีข้อมูลที่สมบูรณ์และครบถ้วน
ก็เพลิดเพลิน และคลายความเครียดเรื่องงานได้ดีทีเดียวครับ
อย่างช่วงเวลาเดินทางไปและกลับจากที่ทำงาน
ผมก็ต้องหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านเพื่อฆ่าเวลา ((ถ้าไม่มีเรื่องงานให้ต้องนั่งคิดนะครับ))
และกับหนังสือเล่มล่าสุดของพี่สาวนักเขียนในดวงใจ
"เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย - ภูมิคุ้มใจ"
ก็ได้สร้างความรื่นรมณ์ทางความคิด
และเปิดประตูความคิดสู่ทางใหม่ๆ
ทำนุบำรุงและเสริมสร้างภูมิคุ้มกันในจิตใจ
ด้วยมีสาระ ((และความบันเทิง)) ที่เหมาะจะเอาไปประยุกต์ใช้กับชีวิตของตนครับ
Title: ปกหนังสือภูมิคุ้มใจ, available from ThaiMung2001 (http://www.thaimung.net)
พี่เหว่าเขียนหนังสือเล่มนี้ขึ้นมาจากความตั้งใจครับ
ที่เมื่อตัวเองก้าวเท้าเข้าสู่วัยอันควร . . . ที่พี่เหว่าบอกมาง่ายๆ ว่า ก็แก่แล้วหล่ะนะ
พี่เหว่าก็คิดอยากให้มุมมองของตัวเองบางมุม บางองศา ที่ตัวเองคิดว่าดี
ได้ให้ผู้อื่นเอามาประยุกต์ใช้เป็นป้ายบอกทาง
เพราะถ้าคนเราขาดภูมิคุ้มใจแล้วไซร้ การใช้ชีวิตในโลกบวมๆ บูดๆ เบี้ยวๆ ใบนี้
ก็คงมีโอกาสเสียศูนย์เสียผู้เสียคนกันได้ง่ายๆ ครับ
เพราะอย่างผมเอง ที่คิดว่าความเป็นคนสนุกสนานเฮฮา และมีความ "มั่น" ที่สูงอยู่
ก็น่าจะรับมือกับเรื่องราวความเครียด ความบีบคั้นต่างๆ ได้
ซึ่งก็เป็นไปตามนั้นครับ เครียดเรื่องงาน ก็อาจจะซึมๆ บ้าง แต่ไม่เคยท้อ
แต่เรื่องปัญหาหัวใจนี่สิครับ เล่นเอาเสียศูนย์กันได้เรื่อยๆ ไม่เว้นวันหยุดราชการ
พระไพศาล วิสาโล ผู้ร่วมเดินทางของพี่เหว่า ในทริป "เดินเล่นบนหลังคาโลก"
ได้เขียนคำนิยมไว้ในหนังสือว่า
ธรรมะนั้นไม่ได้หมายถึงหลักการที่เป็นนามธรรมอันเคลือบด้วยภาษาบาลีเท่านั้น
หากยังรวมไปถึงท่าทีในการมองชีวิตที่เอื้อต่อการดำเนินชีวิตที่ดีงามและเป็นสุข . . ."
อย่างเช่นที่พี่เหว่าได้เขียนถึงความตายในแบบ "มรณสติ" ว่า
เคยอ่านเจอว่าเป็นคำสอนของพระทิเบตที่ใช้การล้างจานก่อนนอนสอนมรณสติ...
หมายถึงให้ระลึก ตระหนักรู้ว่าเราอาจตายได้ทุกเมื่อ
คืนนี้อาจเป็นคืนสุดท้ายของเราก็ได้
ถ้าพรุ่งนี้เช้าเราไม่ตื่น
จานชามสกปรกก็จะต้องตกเป็นภาระให้ผู้อื่นสะสาง
...
โอ้ช่างเป็นไอเดียที่แจ่มยิ่งนัก . . . "
ผมเองก็เป็นพวกภูมิคุ้มใจบกพร่อง
ที่ปล่อยให้ความเหงาและความคิดถึงเข้ามาจู่โจมได้ง่ายๆ
อ่านหนังสือเล่มนี้ไป ก็ได้แง่คิด ได้มุมมอง ที่เอามาเสริมรับกับแนวคิดตัวเอง
ให้มีภูมิคุ้มใจที่แกร่งยิ่งขึ้น
และสามารถรับมือกับความรู้สึกที่หวาดหวั่นได้
เมื่อเวลานั้นมาถึงครับ
)
...เบื่อจริง..
ทฤษฏีล้างจานนี่เยี่ยมจริง ๆ
ปล.ไปเยอรมัน ถ้าชอบชอคโกแลตแนะนำให้ไปซุปเปอร์มาร์เกตซักที่นึงค่ะ ซื้อชอคโกแลตที่มีข้าวพอง ราคาถูก ๆ แต่อร่อยมาก ๆ จำยี่ห้อไม่ได้ แต่จะขายแพคยาว ๆ ใหญ่ ๆ ซองใส ๆ มีสีขาวคาด มองเห็นชอคโกแลตด้านใน พลิกกลับอีกด้านก็จะเป็นข้าวพองขาว ๆ อัดแน่นเลย
อร่อยมาก ๆ เลยอันนี้ พวกตับบดก็อร่อยค่ะ
#1 By sickyป่วยไม่มีชิ้นดี on 2006-05-04 09:32