บทสุดท้าย

posted on 21 Jun 2006 09:55 by aqui94  in Ake

จากวันนั้น . . .
จนถึงวันนี้ . . .
ผมก็ยังอยู่ในสถานะ "รอ"

เมื่อก่อนนั้น ผมเคยอยู่ในโหมดของความหวัง
เขากำลังจะสำเร็จการศึกษา
เขากำลังจะเริ่มต้นชีวิตทำงาน
และเขากำลังจะกลับมาบ้าน
กลับมาอยู่ในอ้อมกอดของผมอีกครั้งหนึ่ง

ทำให้ในช่วงที่ว่างจากงาน
ผมก็แอบฝันหวาน วางแผนต่างๆ นานา
. . . ไปสมุยดีไหม เห็นเขาบอกว่าอยากไปทะเล
. . . แล้วจะพาไปทานข้าวที่ไหนดี
. . . มีเวลาอยู่กี่วันกันนะ
. . . เอาไว้เจอกัน ค่อยมานั่งวางแผนคงยังไม่สาย
. . . นับวัน
. . . นับคืน
. . . นับวัน
. . . นับคืน

แต่แล้วผมก็รู้สึกไม่มั่นคง
. . . รอ
. . . รอ
. . . รอ
. . . รอ
โดยไม่มีข้อความใดๆ มาจากอีกฝั่งหนึ่ง

วันนี้ผมยอมรับความจริง
จากที่เคยหลับตาอยู่หนึ่งข้าง
จากที่เคยหลอกตัวเอง ไม่มองไปยังสัญญาณต่างๆ ที่รู้สึกได้
จากที่เคยนั่งเงียบๆ อยู่ในบ้านมืดๆ
เพราะยังมีเสียงของเขาดังก้องอยู่ในหัว
" Don't leave me . . . "

ผมก็ได้ลืมตา . . . เปิดใจ . . .
มองไปยังสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้า
ว่าเขาก็ไม่ได้ให้ความสำคัญใดๆ กับผมมานานแล้ว
ผมเป็นเพียงพี่ชายคนหนึ่งที่รู้จักกัน
ถ้าไม่ต้องการอะไรจากผม ก็ไม่ต้องติดต่อมาก็ได้
และเขาก็สามารถหายเงียบไป โดยไม่ต้องร่ำลากันก็ได้
จากที่ผมเคยเศร้าๆ เพราะเราคงจะไม่ได้อยู่ด้วยกันจริงๆ
ก็กลับกลายเป็นหัวเราะอย่างขื่นๆ
ว่าช่วงเวลาที่ผ่านมา ผมนั่งบ้าทำอะไรอยู่
ไม่โกรธเขา ที่เขาทำแบบนี้
เพราะช่วงเวลาที่เคยมีเขา ผมก็มีความสุข
ได้แต่เก็บความรู้สึกดีๆ ไว้ในใจ
เก็บความสุขที่หอมหวานเอาไว้
เก็บความเศร้าเป็นบทเรียน
แล้วก็ก้าวเดินออกไปอย่างช้า ๆ
ย่างก้าว อาจจะไม่มั่นคง
แต่ก็ยังดีกว่าสะดุดหกล้ม และนั่งอยู่อย่างนั้น ก้าวต่อไปไม่ได้อีก

EDIT: เพิ่งจะได้ใส่เพลงที่เหมาะสมกับหัวข้อ Blog มากที่สุดครับ ฟังแล้วใช่มากๆ


~ ~ Please Push to Play ~ ~

Title: คำถามที่ต้องตอบ
Artist: ออฟ ปองศักดิ์
Album: To be Continued


edit @ 2006/08/10 21:17:57
Tags: awakening, break up, hurt, love40 Comments

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ฉันเขียน อืม จะเรียกว่าบทกวีได้หรือเปล่าก็ไม่รู้
เอาเป็นว่าฉันเขียน"นี่" ให้เพื่อนคนหนึ่งเมื่อคืนนี้
...ในวันที่เธอรู้สึกไม่ดีนัก
เธอคงไม่เคือง ที่ฉันจะส่งให้คุณอีกคน

เราต่าง"ช่างขัดขืน"
เราจึงยืนบนพื้นได้
"ช่างรั้น"ขั้นวายร้าย
จึงปีนป่ายได้ชมจันทร์
"ช่างโลก""ช่างโชค"เถิด
ล้วนแต่เกิดเพื่อผกผัน
สุขทุกข์นั้น"ช่างมัน"
เป็น"ช่างฝัน""ช่างกำไร"

อ่ะ ให้ฟังเพลงด้วย
ฉันเขียนเอนทรี่นี้เป็นเอนทรี่แรกหลังจากล้ม
http://junnie.exteen.com/20060426/pick-yourself-up

#1 By จดหมายถึงหนูนุ่น on 2006-06-21 10:06

อยากจะบอกคุณเอกว่าเป็นกำลังใจสำหรับก้าวต่อไปของคุณเอก
ชีวิตมีสิ่งมากมายให้เรียนรู้
ประสบการณืที่ผ่านไปคือกำไรค่ะ
แม้ว่าบางครั้งมันจะแลกกับน้ำตาของเรา
ขอให้มีโหมดความสุขเร็วๆนะคะ

#2 By ยายแม่บ้าน on 2006-06-21 12:21

เป็นผู้ชายที่อบอุ่นมากค่ะ

#3 By ผู้หญิงโรคจิต on 2006-06-21 12:26

ผมก็เคยแฮะ
คือเราก็ไม่ได้โง่ไง
แต่บางทีบางสิ่งบางอย่าง เราก็ไม่อยากมองเห็น
และยอมรับว่ามันกำลังเกิดขึ้น
ทั้งที่มันทิ่มตาทิ่มสมองเราอยู่แท้ๆ

จบมันล่ะดีแล้วครับเอก
เคลียร์ตัวเองไว้เริ่มต้นใหม่กับอะไรดีๆ ดีกว่า

#4 By Bickboon on 2006-06-21 13:14

น้องสาวมาเป็นกำลังใจให้พี่ชายนะค่ะ เก็บเรื่องราวที่ดีๆไว้เป็นความทรงจำเนอะพี่เอก อย่างน้อยช่วงเวลาที่เคยมีกันและกัน เราก้อมีความสุขนี่ค่ะ

ตอนนี้น้องสาวก้อเป็นแบบนี้เหมือนกันค่ะ
แต่มันแย่ตรงที่เราไม่เหลือความทรงจำอะไรดีๆไว้ได้อีกเลยค่ะพี่เอก

พรุ่งนี้ยังมีเรื่องดีๆรอเราอยู่เสมอเนอะพี่เอก เดี่ยวเราก้อผ่านมันไปได้ น้องสาวทำได้แล้วนิดนึงนะ

เป็นห่วงพี่เอกเหมือนกันนะค่ะ
เอากำลงัใจมากฝากเยอะๆๆๆๆเลยเอ้า
ดูแลสุขภาพด้วยนะค่ะพี่

#5 By --i'm still pain&pain-- on 2006-06-21 13:44

ถ้าที่นี่เป็นห้อง tech ในพันทิป คงกดปุ่ม confirm คห พี่บิ๊คไปแ้ล้วล่ะ

#6 By dionysos.exe on 2006-06-21 13:45

บางทีการรอ

อาจจะทำให้เรารู้จักความอดทน

เชื่อว่าเค้าคงกลับมาทำให้พี่มีความสุขอีกครั้งนะครับ

Finalmente feliz voa com vece, com certeza

un beijo, meu irmao

#7 By fan club (202.57.182.173) on 2006-06-21 15:39

การรอคอย เป็นช่วงเวลาที่มีความหายนะคะ
แม้ว่าสุดท้าย มันอาจไม่เป็นอย่างที่เราคาดหวัง
แต่อย่างน้อยเราก็ได้เรียนรู้จากการรอคอย และเคยมีเวลาดีๆ ร่วมกัน
By waiting, we are taught an important lesson.
take care na ka.

#8 By ::NamWarn:: on 2006-06-21 15:41

เก็บความทรงจำที่ดีต่อกันไว้

เรื่องข้างหน้า จะเป็นอย่างไร

ค่อยว่ากัน

#9 By PeeYong \-_-> on 2006-06-21 16:44

แล้วเขาจะก็จะกลับมาตายรัง

แต่ไม่แน่ใจว่ารังนี้ ยังจะพร้อมต้อนรับ

เขากลับมาหรือเปล่าล่ะ

ถามใจตัวเองก่อนดีไหมครับ

Devolve perguntar

#10 By fan club (202.57.183.156) on 2006-06-21 17:15

คุณน้าจูนของหนูนุ่น ขอบคุณกับทั้งบทกลอนและบทเพลงครับ
ถ้าผมยังรักจะ "ฝัน" ก็ต้องพร้อมที่จะรับกับทุกสิ่งครับ
อาจจะไม่ได้พร้อมมาก แต่ก็กล้าที่จะลุกครับ

คุณแม่บ้าน ขอบคุณครับ ผมก็ไม่เคยคิดที่จะเสียดายสิ่งที่ผ่านมาครับ
เพราะเราทำอะไรไม่ได้ นอกจากเก็บมาคิดเป็นประสบการณ์
ผมก็ยังสุขบ้าง เซ็งบ้าง เศร้าบ้างครับ
แต่ก็พยายามยิ้ม อย่างมีความสุขครับ

เอ่อ . . . คุณ Psycho Woman ขอบคุณครับ
ผมเองไม่เคยคิดว่าตัวเองอบอุ่นนะครับ
ออกจะขี้อ้อนและเอาแต่ใจไปหน่อยด้วยซ้ำ

[b]คุณบิค[b/]ขอบคุณครับ
ใช่ครับ ผมเลือกที่จะไม่มองเอง
ตอนนี้ก็เคลียร์ใจให้พร้อม
จะได้ไม่ต้องมานั่งร้องเพลง "ความจริงในใจ" อ่ะครับ

#11 By AkE on 2006-06-21 20:37

น้องสาวพิจิก อื้ม ใช่แล้วครับ
เราก็ยังมีชีวิตของเรา ให้ยิ้ม ให้หัวเราะ ให้ร้องไห้ อยู่
เรามัวแต่มองไปข้างหลัง ก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาครับ
ยิ่งกับบางคนก็จะยิ่งปวดร้าว
เป็นกำลังใจให้กันและกันนะครับ

น้องเต้ย คับผม น้องชายที่รัก
ขอบคุณที่ให้กำลังใจมาตลอดนะครับ

คุณแฟนคลับ Muito Obrigado นะครับ
เขาคงไม่กลับมาหรอกครับ เป็น US Citizen ไปแน่นอนแล้ว
อาจจะกลับมาเยี่ยมบ้านบ้าง
แต่เขาคงเห็นผมเป้นแค่คนเคยรู้จัก

คุณน้ำหวาน ขอบคุณมากๆ นะครับ
ผมก็บอกกับตัวเองครับ ว่าให้ยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้น
เพราะผมได้ลอง ได้พยายาม และได้ลุยกับชีวิตคู่ห่างๆ แบบนี้มาตั้งนาน
ซึ่งถ้าตัวเองบอกปัดไปตั้งแต่ตอนนั้น
อาจจะเจ็บมากกว่านี้ เพราะเสียใจที่ผมไม่ได้ลองสู้กับสิ่งที่อยู่ข้างหน้า

คุณหมอ ขอบคุณครับ ใช่ครับ เรื่องข้างหน้าจะเป็นยังไงก็ค่อยว่ากัน
เพราะงานก็รุมเร้า เล่นเอาไม่ค่อยจะมีเวลาหายใจเลยครับ

#12 By AkE on 2006-06-21 20:55

เป็นคนนึงที่อยู่ในสถานะของ "ผู้รอ" เช่นกันค่ะ..

แต่เป็นการรอ อย่างที่ไม่มีความหวัง...แต่ไม่รู้ทำไม..ก็ยังเต็มใจเหลือเกินที่จะรอ...

เป็นกำลังใจให้กับคุณด้วยอีกคนค่ะ..

#13 By _+~* มหัศจรรย์แห่งหงส์ฟ้า *~+_ on 2006-06-21 22:39

ยังไงซะ สิ่งที่เหลือก็ขอให้เป็นความรู้สึกดีๆที่มีให้กันนะครับ

สู้ๆครับ

#14 By ๐๐Latte`๐๐ on 2006-06-21 23:10


เป็นกำลังใจให้ครับผม...

^_^ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะครับ

#15 By มังกรสีน้ำเงิน on 2006-06-22 09:25

เห็นใจเอก เพราะเรื่องแบบนี้ ลืมได้ยาก อย่างไรเสีย ก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้นึกถึง ก่อนจะหลับตานอน

ถ้าเจอกันจริงๆ ขอเสนอว่า อย่าตัดพ้อ ทำตัวเป็นพระเอก เป็นพี่ที่หวังดีต่อเขาน่ะครับ

#16 By yyswim (203.152.15.3) on 2006-06-22 10:24

ถ้ารออย่างมีความสุขก็คุ้มค่าที่จะรอ

#17 By ลูกชิ้น on 2006-06-22 10:30

เขียนได้ดีจัง ........
เห็นภาพเอกนั่งยิ้มนิ่งๆ คิดอะไรๆ อยู่ในใจ และก็หาคำตอบให้ตัวเองได้ ในที่สุด

ชีวิตมันก็เป็นอย่างนี้ มิใช่หรือเอก อยู่ที่ว่ามันจะเกิดขึ้น ช้าหรือเร็วเท่านั้นเอง ชื่นชมกับความคิดและการตัดสินใจครั้งนี้
ขอให้มีความสุขกับชีวิตตัวเองวันนี้นะครับ พรุ่งนี้มีเรื่องที่ต้องจัดการและหัวเราะกับมันรออยู่ ....
Cheer up!!!!

#18 By Pee (210.1.40.242) on 2006-06-22 12:41

เก็บสิ่งดีดี เอาไว้เผื่อนึกถึงช่วงเวลาที่มีความสุขเอาไว้ นะคะ

#19 By Juliet52 on 2006-06-22 13:14

การก้าวไปข้างหน้าสำคัญ ... แต่การหยุดนิ่ง เพื่อให้ก้าวสำคัญมั่นคง ก็ไม่ควรถูกละเลยเช่นกันครับ ..

เป็นกำลังใจให้นะครับ ...

หายไปนานเลย คิดถึงจึงกลับมาครับ

#20 By * ~ หัวใจเดินทาง ~ * on 2006-06-22 14:03

มายิ้มๆและเปนกำลังใจให้เน้อพี่ชายยย
take care kaa...

#21 By --i'm still pain&pain-- on 2006-06-22 19:00

...เป็นกำลังใจให้ครับผม...และได้รู้ถึงความอบอุ่นบางอย่างที่ไม่เคยได้สัมผัส
แวะมาเยี่ยม ด้วยหมายให้ไปทักทายกันบ้างนะครับ

#22 By thun-news on 2006-06-22 19:32

ไปพักผ่อน หนีรัก หนีร้อน ไปเที่ยวทะลกันเทอะค่ะ เบียร์ก็กะลังจะไปพอดีค่ะ อิอิ....ไปผ่อนคลายยบ้างนะคะคุณเอก เผื่อจะสบายใจขึ้น...
.
.
เรื่องบล็อคเบียร์ก็สุดปัญหาค่ะ.. ไม่ได้ไปยุ่งไรเลย ตั้งแต่เอกทีนเปิดจากการซ่อมแซมมาก็กลายเป็นงี้เลยค่ะ..

#23 By ¸.·´¯`·.¸> เบียร์~ on 2006-06-22 20:44

A Amor>>........

A Amor>>>>>

E amor.....

Procurando de amor

Amor com triez e feliz

Finalment amor com feliz

Deus sempre com voce

#24 By fan club (203.118.70.103) on 2006-06-22 21:03

ช่วงชีวิตแบบนี้แหละครับ
เป็นโอกาสทองในการเข้าสู่เส้นทางธรรม
http://larndham.net

มีทุกข์ชัดๆให้ศึกษาแล้วครับ...

แต่ก็เป็นกำลังใจให้นะครับพี่
ถึงผมจะคุยไม่ค่อยเก่งก็เถอะ...

#25 By โก๋สิจ๊ะ on 2006-06-22 22:24

แอบเศร้านะ
การรอคอยอย่างมีความหวัง ช่วยสร้างพลังให้ชีวิตเพื่อก้าวต่อไป

ผมเองก็เฝ้ารอเธอคนนั้น ที่ห่างหายไปนาน ติดต่อกับมา

#26 By จั่นเจา on 2006-06-23 00:22

คุณหงษ์ฟ้า เรารอ เพราะเรายังหวังครับ
แต่เป็นการรอคอยที่เรารู้ตัวตลอดเวลา ว่าความหวังริบหรี่ลง ทุกวัน ทุกวัน
ขอบคุณสำหรับกำลังใจ และก็เป็นกำลังใจให้ครับ

คุณหมอยากับน้องลาเต้ Thanx หลายๆ เด้อ
ในใจก็จะพยายามเก็บเรื่องที่ดีๆ ไว้แหละครับ
แต่ความเจ็บปวด มันก็ฝังลึกจนยากที่จะลบเลือน
ฟังแล้วเศร้าๆ เนอะครับ

Mr Drago Azul ขอบคุณมากๆ ครับ

คุณสิน แน่นอนครับ ผมก็ตั้งใจไว้ว่า ถ้าได้คุยกันอีกครั้ง
ผมก็จะบอกเขาอย่างช้าๆ พูดในสิ่งที่อยากพูด และเดินจากมาด้วยดี

#27 By AkE on 2006-06-23 12:08

นายเจ ครับผม ตอนนั้น มันปนๆ กัน ทั้งสุข ทั้งเศร้า
แต่ตอนนี้ ก็ยังดีใจที่คิดรอครับ

คุณจูเลียต ขอบคุณนะครับ

คุณหัวใจเดินทาง ขอบคุณนะครับ
ผมก็อยากจะหยุดนิ่งบ้างแหละครับ
แต่เป็นคนที่หยุดนิ่งแล้ว ความรู้สึกมันจะถาโถม
ก็เลยต้องเอางาน เอากีฬา มาตบๆ เรื่องเศร้าๆ ออกจากหัวไปบ้าง

คุณ thun ขอบคุณมากๆ นะครับ
แวะไปอ่านมาแล้วครับ
แล้วจะแวะไปเรื่อยๆ นะครับ

คุณหนูเบียร์ Thanx Ja!!!
เขาว่ากันว่า คนที่ไปทะเล ไม่หนีร้อน ก็หนีรัก
ผมอยากไปทะเลเพราะหนีร้อนมากกว่าอ่ะครับ
เพราะให้หนีรักไปทะเล นั่นเท่ากับฆ่าตัวตายเลยนะนั่นผม
ยิ่งแพ้บรรยากาศง่ายๆ อยู่ด้วย


คุณโก๋ ขอบคุณนะครับคุณโก๋
((เรียกผมพี่เหรอ เฮ้อ นี่ผมแก่จริงๆ เหรอเนี่ย 555))
ผมไม่ค่อยได้ศึกษาคำสอนเท่าใดครับ
สนใจแต่ขี้เกียจ
เลยมักง่ายยึดถือแค่ประโยคเดียว
"จงทำดี"

คุณจั่นเจา ขอบคุณครับ
ผมเอง ก็ต้องอาศัยความรู้สึกจากอีกฝ่าย มาหล่อเลี้ยงร่างกายให้ชุ่มชื่น
ซึ่งตอนนี้ ที่ทำได้ คือสร้างกำลังใจขึ้นมาเองครับ

#28 By AkE on 2006-06-23 12:50

อากิก็ยังรอคนนั้นอยู่เหมือนกันค่ะ

#29 By ผู้หญิงโรคจิต on 2006-06-24 03:19

ความเจ็บปวดชั่ววูบ แม้จะปวดมาก แต่เมื่อผ่านพ้นได้จะสบาย ขอให้ถึงเวลานั้นเร็วๆนะครับ

#30 By นายเบียร์ (58.136.98.135) on 2006-06-24 08:43

เวลาที่อะไรผ่านไปเรากลับไปมองจะเห็นว่า เรารู้สึกอยู่ตั้งเนิ่นนานแล้ว

เรื่องธรรมดาที่เราจะใช่กับคนบางคนและไม่ใช่เลยสำหรับบางคน เหมือนกันคนที่เราคิดว่าเขาใช่และไม่ใช่สำหรับเรา
ตอนนี้เราพยายามคิดว่า เรามีโอกาสเป็นทั้งคนที่ใช่และไม่ใช่ ก็สบายใจขึ้นค่ะ

#31 By sorbet* on 2006-06-25 00:29

รอคนที่เขารอเราดีกว่าค่ะ

#32 By stranger (203.172.109.137) on 2006-06-26 23:45

เชียร์ เชียร์ ไม่เชียร์เอก แต่เชียร์บราซิล โย่

#33 By yyswim (203.113.34.12) on 2006-06-27 21:54

Hello.Thanks so much.

#39 By Kamagra (195.188.16.14) on 2006-11-03 05:14

บางครั้งการที่เราอยุ่ก่ะทุกข์ที่ผ่านเข้ามาจมอยุ่ก่ะมันมากเข้ามากเข้าก้อกลายเปงว่าทุกขือยุอย่างนั้นพี่เอกค่ะลองถอยออกมาสักก้าวหนึ่งแล้วพี่เอกก้อจาได้รู้ค่ะว่าสิ่งที่ผ่านเข้ามามันเปงแค่ก้อนหินก้อนเล็กๆๆทั้งที่เวลาที่อยุจมอยุ่กะสิงที่เปงสิ่งที่มีมันทำไมใหญ่อย่างงี้จาข้ามได้ยังงัย
ค่ะเปงกำลังใจให้ทุกเรื่องผ่านเข้ามาในชีวิตของผู้ชายคนนี้อย่างน้อยแม้เหตุการ์ตจะเลวร้ายเราต้องผ่านมันพร้อมก่ะน้ำตาแต่สิ่งที่แลกมามีความหมายมากมายเหลือเกิน
สู้ๆๆค่ะ

#40 By นู๋มล (222.123.81.48) on 2006-11-03 10:15