AkE :: Stories Between Time

ผมคิดเสมอ ฝันมาตลอดครับ
กับทุกเส้นทางที่นักเขียนในดวงใจได้เหยีบย่าง
ฮึ่ม . . . สักวันผมจะต้องได้ไปเดินตามรอยนั้นๆ บ้าง
อาจจะอีกนานขนาดไหน ไม่อาจทราบได้
แต่ต้องไปให้ได้ . . . สักครั้ง

ประเทศอินเดียเป็นประเทศที่พี่กาเหว่าเดินทางไปบ่อยครั้งที่สุด
คือจำนวน 5 ครั้ง โดยใช้เวลาตั้งแต่ 3 สัปดาห์ ไปจนถึง 2 เดือน!!!
((ไม่บอกว่าไปเที่ยว ก็คงนึกว่าย้ายถิ่นฐานแล้วเนอะคับ))
อย่างคราวนี้ จุดหมายปลายทางคือลาดัก
เมืองเอกแห่งแคว้นจัมมูและแคชเมียร์ ท่ามกลางหุบเขาหิมาลัย
โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อไปจ่อมแหมะวาดรูปเล่น

จากอุณหภูมิ 34 องศาเซลเซียสของ กทม.
เมื่อเดินทางมาถึงเลห์ ก็ต้องเจอเข้ากับอุณหภูมิ 18 องศาเซลเซียส
ที่ระดับ 3,500 เมตร จากระดับน้ำทะเล
ร่างกายก็ต้องปรับตัวกันชั่วขณะครับ
เพราะไหนจะอุณหภูมิ ไหนจะระดับความสูง
ที่เล่นเอาแค่เดินขึ้นเนินก็ยังหอบไม่รู้หายได้ง่ายๆ ครับ

Title: Leh Valley, available from "http://www.myhimalayas.com/"

ที่ "เลห์" เมืองหลวงของลาดัก
เรื่องราวรอบข้างอาจจะดูเชื่องช้า
ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ มากมาย
แต่ชาวลาดัก ก็มีสำนึกรับผิดชอบกับสิ่งแวดล้อมอย่างน่านับถือ
ระบบทำน้ำอุ่น ก็ใช้พลังงานจากแสงอาทิตย์
ซักผ้า ล้างจาน ก็ใช้น้ำที่มาจากการละลายตัวของหิมะ
ที่ทุกบ้านจะมีการทำร่องน้ำให้ไหลผ่านหน้าบ้านกันอย่างทั่วถึง
((แต่น้ำก็เย็นจัดขนาดที่พี่กาเหว่าบอกว่า "จะไม่ซักผ้าอีกเลย คอยดู๊"))
แต่สิ่งที่ผมชอบมากที่สุด ก็คงเป็นเรื่องถุงพลาสติกนี่แหละครับ
"ถุงพลาสติกถือเป็นสิ่งแปลกปลอมที่แฝงตัวมาในรูปของความสะดวกสบาย
คงเพราะรู้ดีว่ายังไม่มีวิธีการกำจัดขยะพลาสติกอย่างเหมาะสมและมีประสิทธิภาพ
คนลาดักจึงพยายามรณรงค์ไม่ใช้ถุงพลาสติก
ถึงกับมีกฎในหลายหมู่บ้านว่า ถ้าใครใช้ถุงพลาสติกจะถูกปรับถึง 500 รูปี ทีเดียว"
น่าเอามาใช้บ้างเนอะครับ

Title: Shanti Stupa, available from "http://tramp.travel.pl/"

สถานที่ท่องเที่ยวหลักในเลห์ ก็คือ Shanti Stupa ครับ
เจดีย์ใหญ่สีขาว เป็นจุดชมวิวยอดนิยมของเลห์
วิวสวยขนาดไหน ดูได้ที่ภาพปกหนังสือครับ
นั่นแหละครับ ใช่เลย

ในเล่ม พี่กาเหว่าก็พาเที่ยวไปรอบๆ บริเวณลาดัก
จากเลห์ ไปหมู่บ้านอัลชิ
สู่ทะเลสาบปันกอง
มาหมุ่บ้านติกเช่
โดยทั้งหมดก็มีวัตถุประสงค์เดียวกัน
"วาดรูปประหนึ่งจิตกรเอก"
ทำให้ในเล่มนอกจากภาพถ่ายสวยๆ ของลาดัก
เราก็จะได้เห็นภาพวาดสวยๆ ฝีมือพี่กาเหว่าด้วยครับ

พี่กาเหว่าบอกว่า
"การเดินทางท่องเที่ยวแต่ละแบบ แต่ละแนว
ก็จะมีรายละเอียดปรีกย่อยของมันไป
ดังนั้นก็ขึ้นอยู่กับนักท่องเที่ยว ที่จะต้องจับจังหวะเอาเอง
ก่อนที่จะโยกย้ายด้วยลีลาพริ้วไหวไปตามจังหวะ
ที่เปลี่ยนไปตามแรงดึงดูดที่มากระทำต่อหัวใจ
ซึ่งจากวันสุดท้ายที่ย่างเท้าออกจากลาดัก
แม้ไม่ได้มีอะไรอาวรณ์เป็นพิเศษ
แต่ตลอด 4 เดือนเต็มๆ
เท่าที่รู้ตัว . . . ไม่มีวันไหนที่ไม่นึกถึงลาดัก"

ปล.1 หากินกับ wiki เช่นเคยครับ ข้อมูลลาดักจาก wiki ครับ
ปล.2 ภาพสวยๆ ของลาดักจาก trekearth.com อีกแล้วครับ