อยู่ได้อย่างไร

posted on 27 Nov 2006 08:45 by aqui94  in Ake

[04:52 am 27/11/06]

สวัสดีครับ

พี่เอก ขอโทษที่รบกวน อย่าเพิ่งวางสายนะ นี่ [T] เอง

ครับ

ขอโทษที่ต้องโทรมากวนอีก

ครับ

คือ [T] ก็เข้าใจนะว่าต้อง Move on ต่อไป
แต่ [T] ก็ยังเสียใจ แล้วก็ไม่เข้าใจ ว่าทำไมไม่เข้าใจกันบ้าง
[T] อยากรู้ว่าพี่เอก อยู่ได้อย่างไร เมื่อความสัมพันธ์มันพังลงไป
สิ่งที่คาดหวัง ไม่เป็นไปตามหวัง
พี่เอกอยู่ได้อย่างไร
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
นั่นสิ ผมอยู่ได้อย่างไร
ยอมรับว่าปวดร้าว
ยอมรับว่าเสียใจ
และเศร้าใจที่จะไม่มี "เรา" อีกแล้ว
แต่ผมก็ยังมีพ่อ แม่ น้อง ญาติๆ และเพื่อนๆ
ผมอาจจะนึกถึงเขาเหล่านี้น้อยไปบ้าง
แต่ผมก็ยังมีคนที่รักให้นึกถึง
ให้เป็นกำลังใจที่จะอยู่ต่อไป

ผมเคยแสร้งทำว่าไม่เป็นไร
แสร้งทำว่าไม่ได้สูญเสียอะไร
และยังเฝ้ารอวันของเรา
เพราะผมเคยคิดว่านี่แหละ ดีแล้ว
แต่การยอมรับความจริงกลับดียิ่งกว่า
เพราะทำให้ผมตาสว่างมากขึ้น
เข้าใจตัวเองมากขึ้น
และรู้ตัวว่ายังมีคนอื่นๆ ที่รักเรามากเพียงใด









"โลกก็ยังคงจะมืดมิดต่อไป ถ้าเราไม่ยอมลืมตา"

Tags: breakup, love, relationship21 Comments

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

คุณเอกลืมตาและตาสว่างมากขึ้นแล้วใช่มั้ยคะ
การสูญเสียทันอาจจะเจ็บปวดในช่วงเริ่มแรก
เพราะเราเคยชินกับสิ่งที่เคยมี
แต่เวลาผ่านไป มันก็ต้องดีขึ้น

(บอกคุณเอก และบอกตัวเองแบบนี้อยู่ทุกวันเหมือนกัน)
เข้มแข็งนะคะ

#1 By ::NamWarn:: on 2006-11-27 08:56

สู้ๆนะ ^^ ดูเหมือนอารมณ์กำลังท้อแท้นิดๆ....สู้ๆ สู้ตาย

#2 By [ Swordman แห่ง Iris ] on 2006-11-27 09:02

อาเฮียจะทำลิเศร้าไปด้วยเลยนะเนี่ย เวลานึกถึงวันที่จะไม่มีเราอีกต่อไป ไม่รู้ทำไมใจมันหายทุกที
ทั้งๆที่ปกติแล้วตัวเราเองก็อยู่แบบ "คนเดียว" มาตลอดอยู่แล้ว

ถ้าเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ก็คงต้องยอมรับมันและอยู่กับมันให้ได้หล่ะมั้งคะ สู้ๆค่ะ

#3 By หนูพุก on 2006-11-27 10:03



..
.
เฮ้อออ

#4 By ┢┦aΡｐy ......('-⌒) on 2006-11-27 10:04

รู้จักตัวเองนั่นแหละที่สำคัญที่สุด

ถ้าคุณไม่รู้จักตัวเองแล้วคุณจะพร้อมที่จะไปรู้จักสิ่งอื่น ๆ รอบตัวคุณได้ยังไง

สู้นะ

#5 By sickyป่วยไม่มีชิ้นดี on 2006-11-27 10:18

ลืมตา กว้างๆ นะครับ ดีแล้วครับ

แต่ขอบอกอย่างว่าระวังแสงช่วงนี้จ้านะครับ



มาก

#6 By แฟนคลับ (203.121.143.186) on 2006-11-27 12:28

หายใจอยู่นี่นา

#7 By นายฉิม on 2006-11-27 14:01

คุณเอก ... ผมเลือดไหล ... ประโยคสุดท้ายมันบาด ...

เราอยู่ได้อย่างไร? ... ทำไมจะไม่ได้หล่ะครับ ในเมื่อรอบข้างก็มีคนที่เหมือนเรา และหนักกว่าเราอีกตั้งเยอะ ที่เจอหน่ะ นิดเดียวเอง จริงๆ นะ

#8 By * ~ หัวใจเดินทาง ~ * on 2006-11-27 20:00

life goes on...

#9 By โก๋สิจ๊ะ on 2006-11-27 20:41

ถูกต้องนะฮับ สู้ ๆ นะ

มีครอบครัวที่รักเรา และเรารัก นะฮับ

แค่ผู้หญิงเพียงคนเดียว ชิ

#10 By zui ai yanchengxu on 2006-11-27 21:41

พอเค้าโตขึ้นแล้ว (อาจจะ) คิดได้เองครับ
time helps

#11 By dionysos.exe on 2006-11-28 11:28

ทุกคนล้วนผ่านอดีต ที่เจ็บเล็กบ้าง ลึกบ้าง เวลากับการยอมรับสภาพจะช่วยให้ดีขึ้น

เมื่อวานฟังวิทยุ เค้าว่าผู้หญิงเวลาผิดหวังเรื่องความรักมักไปออกกำลังกาย หลั่งหยาดเหงื่อแทนหยดน้ำตา

เวลาผู้ชายเสียใจก็คงต้องหาทางออกให้เจอ ไม่งั้นก็อยู่ในวังน้ำวน ห้วงแห่งทุกข์

สู้ๆๆ ยิ้มรับกับทุกสิ่งที่เข้ามาและผ่านไป

#12 By จั่นเจา on 2006-11-28 12:19

ข้อดีของการอกหัก คือได้รู้ว่าคนรอบข้างรักและห่วงเรามากเพียงใด แม้ว่าวันที่เราเคยหวานชื่นกะแฟน เราอาจไม่ค่อยมีเวลาให้เค้า
ลืมตาแล้ว เป็นงัยคะ เห็นโลกสดใสรออยู่ใช่ป่าวคะ

#13 By aMy ^^ on 2006-11-28 14:22


ไม่มีใครทำร้ายเราได้มากเท่ากับเราทำร้ายตัวเองเนอะพี่เอก..
ถึงจะสูญเสียความรักของ"เรา"ไป แต่เราก็ได้ความรัก"ตัวเอง" กลับมานะค่ะ...


พี่เอกสบายดีป่าวค่ะ
แงมๆๆ คิดถึงค่ะ..

#14 By 【all about PⓤY】 on 2006-11-28 14:23

....









เงยหน้าขึ้นมาสิ ...





..

.
..



.


















แล้วคุณจะยิ้มได้แบบนี้

:)

#15 By Na - th (นัท) on 2006-11-28 15:24

จริงด้วย

ถ้ายังไม่ลืมตาโลกก็ยังจะคงมืดมิด


ได้ใจจริงๆ


ต้องบอกว่า...ระวังหมดอายุด้วย


กว่าจะลืมตาได้ ก็สายไปแล้ว


แล้วชื่อบลอก เป็น โปรตุกีส แต่แปลว่า


ที่นี่ เก้าสิบสี่ ใช่มะคะ

ถ้าใช่...ภาษาเสปนกะโปรตุเกสก็มีอะไรคล้ายๆกันหลายอย่างเนาะ

#16 By poor25hr. on 2006-11-28 19:14

เพราะเราต้องเดินต่อไปข้างหน้า และทางของแต่ละคนอาจไม่มีจุดหมายปลายทางเดียวกัน แล้วเราจะหยุดเดินได้ยังไงล่ะคะ เราก็คือคนๆนึงที่เดินไปข้างหน้า เขาก็คือคนที่เดินไปข้างหน้า ทุกคนในโลกก็เดินไปข้างหน้าค่ะ ถ้าเรามองแค่ตัวเราทุกข์มันก็ท่วมใจอยู่ไม่จบสิ้นค่ะ

#17 By sorbet* on 2006-11-28 22:31

ว่าจะแวะมาฮาซะหน่อย

ฮาไม่ออกเลยเรา

#18 By fuxsuxlux on 2006-11-28 23:29

อยู่ได้ มันต้องอยู่ให้ได้สิ
บางครั้งเราถูกเลือก แต่ที่สำคัญกว่า
คือ เราต้องเป็นผู้เลือกในที่สุด ..
เลือกที่จะเป็นอย่างนั้น อย่างนี้
เลือกที่จะทำอย่างนั้น อย่างนี้
ชีวิตเป็นของเรา สุข ทุกข์ มันอยู่ที่เราเลือกนินะ
แล้วเราจะเลือกให้ความทุกข์ ความเศร้า
มาอยู่กับเรานานๆ ทำไม ..
ยอมรับกับสิ่งที่เปลี่ยนไป มันก็อยู่ได้สิเนอะ

#19 By - ผจญภัยนอกแผนที่ - on 2006-11-29 07:24

ผมเพิ่งกลับไปเชียงใหม่มาครับ
เชียงใหม่เป็นเมืองที่เราสองคนเคยมีอดีตที่ดี ๆ ด้วยกัน ผมกลับไปที่นั่นอีกครั้ง เพื่อจะย้อนเวลาไปในอดีตในตอนที่ยังเป็น "เรา" อยู่

สำหรับคนหลาย ๆ คน การทำใจ อาจจะหมายถึงการลืมเรื่องของ "เรา" ให้เร็วที่สุด แต่สำหรับผมนั้น การทำใจ คือการพยายามจดจำไว้แต่ภาพดีที่สวยงานในอดีต ไม่ได้ทำไปเพื่อคิดจะย้อนคืน ไม่ได้ต้องการเรียกร้องวันดี ๆ เหล่านั้นกลับมา เพราะถ้าทำอย่างนั้น ก็ต้องไปทำให้ความเป็น "เรา" ของเธอกับผู้ชายคนนั้นต้องสะดุดแน่ ๆ อย่างน้อยที่สุด เธอ ก็คงไม่มีความสุขกับสถานการณ์อย่างนี้

แฟนผม เธอเองก็ไปเรียนอเมริกาและได้เจอกับคนที่เธอบอกว่าฝากชีวิตไว้แล้ว ณ ที่นั่นแล้ว

ผมในฐานะที่เป็นคนที่รักเธอและในฐานะที่เป็นคนที่เธอเคยรัก

ก็อยากจะให้เธอมีความสุขตลอดไป

เมื่อเธอตัดสินใจดีแล้ว

ผมก็ควรจะยินดีกับเธอ

ที่เหลือจากนั้น ก็คือการบำบัดตัวเอง

เพราะเรายังต้องมีชีวิตอย่างมีความหวังว่ามันจะต้องดีกว่านี้ ต่อไป....

ขอบคุณครับ

#20 By apower (61.47.15.133 /20.17.3.100) on 2006-12-05 15:27

เมืื่อเดือนมกราที่ผ่านมา
เธอกลับมาเมืองไทยครับ มาเพื่อแต่งงานกับคนที่เธอรัีกที่บ้านของเธอ
ผมไม่ได้ไปงานนั้น เพราะยังมีงานที่จะต้องทำอยู่อีกจังหวัด ซึ่ีงถ้าว่ากันตามจริงแล้ว เมื่อก่อนนี้ งานเล็กกว่านี้ หรือแม้แต่เรื่องที่ไร้สาระกว่านี้ ผมก็ยังจัดการเวลาทั้งหลายจนไปอยู่ใกล้ ๆ เธอได้

แต่ในวันนั้นผมตัดสินใจที่จะไม่ไป เพราะยังไม่แน่ใจตัวเองว่า เราจะแสร้งเป็นปกติได้หรือเปล่า ในเมื่อแม้เราจะดีขึ้น แต่ก็ใช่ว่าแผลเป็นจะหายไปด้วย

บางที ผมอาจจะหลับตานานไปหน่อย จึงยังไม่ชินกับการลืมตาก็เป็นได้

ปล. เลนส์แว่นนี่ทำไมมันถึงแพงนักก็ไม่รู้ ไปเปลี่ยนใหม่มาเกือบ 2,000 เอาไปกินข้าวได้ตั้งอาทิตย์นะนั่นน่ะ

#21 By apower (202.12.73.5) on 2008-02-08 19:46