ปรัชญา iTunes
posted on 02 Feb 2007 10:28 by aqui94 in Akeตั้งแต่ติดตั้งระบบ internet ADSL ที่บ้าน
ผมยอมรับว่าทำให้ผมใช้เวลากับคอมพิวเตอร์นานขึ้น
เลิกงานกลับมาถึงบ้าน
จากที่ผมเคยนั่งดูทีวี อ่านหนังสือ นอนฟังเพลง หรือคุยโทรศัพท์
ก็เปลี่ยนเป็นมานั่งหน้าจอกับ WebBoard และ WebBlog
และเปลี่ยนเป็นมาฟังเพลงที่ Rip และ Load จาก iTunes แทนครับ
ซึ่งปัจจุบัน ณ เวลานี้ ตอนนี้
ผมมีเพลงใน iTunes Library อยู่ทั้งหมด 1205 เพลง ซึ่งกินพื้นที่ Harddisk 6.49 GB
และสามารถเปิดเล่นติดต่อกันได้โดยไม่ซ้ำ เป็นเวลา 3.6 วัน
เอิ๊ก!

- 2 -
ปกติผมจะเปิดให้ iTunes เล่นเพลงแบบ Shuffle ครับ
ให้เครื่องเลือกเพลงมาเล่นให้ฟังเรื่อยๆ
ไม่ค่อยจะได้เลือกเพลงเล่นเองสักเท่าไหร่
นอกจากเวลาจะหาเพลงแปะ Blog บ้าง
ที่จะมานั่งคลิกไล่ไปตามนักร้องที่ถูกใจ
เพื่อเฟ้นหาเพลงที่เข้ากันกับหัวข้อ Blog ในวันนั้น เอามาเล่นให้ฟัง
การเล่นเพลงแบบ Shuffle นั้นก็มีข้อดีนะครับ
คือเราจะไม่ได้ติดอยู่กับลำดับของเพลง และแนวเพลง
อาจจะเป็น Bossa Nova อยู่ดีๆ ก็เปลี่ยนมา Clubmix ซะงั้น
เรียกได้ว่าไม่ซ้ำซากจำเจมากเกินไปไงครับ
((ยกเว้นว่าอยากฟังเพลงของใครเป็นพิเศษนะครับ))
จนมาเขียน SoundTag ใน Entry ที่แล้ว
การที่ผมต้องนั่งเล่น iTunes ไปเรื่อยๆ
ก็ทำให้ผมรู้สึกอะไรบางอย่างขึ้นมา
คงเพราะผมได้นั่งอยู่หน้าจอคอมโดยเพ่งความสนใจไปที่เพลง
ตั้งใจดูว่าเป็นเพลงอะไร เพลงของใคร
และเปิดตามหาเนื้อเพลงเอามาแปะไว้ใน Blog
นั่นเองแหละครับ ที่ทำให้ผมพบว่า
ผมได้ฟังเพลงบางเพลงที่ตัวเองชอบน้อยมากทีเดียว
และบางเพลง ผมก็ยังไม่ได้ฟังสักครั้งเลยตั้งแต่ลง iTunes Version 7 เนี่ย
อย่างเพลงโปรดของผม Supreme - Robbie Williams
ผมก็เพิ่งฟังไปได้แค่ครั้งเดียว เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2549
ไม่น่าเชื่อว่าจะนานขนาดนั้นเลยครับ
คราวนี้ผมก็เลยลองคลิกเรียงตามลำดับการเล่นเพลงดู แล้วก็พบว่า
เพลงที่สุ่มมาเล่นบ่อยที่สุดคือ Sexed Up - Robbie Williams ได้เล่นเป็นจำนวน 7 ครั้ง
และมีเพลงที่ยังไม่เคยสุ่มมาฟังเลยถึง 194 เพลง
((ส่วนใหญ่เป็นเพลงใหม่ที่เพิ่งเอามาใส่ครับ))
ผมเลยรู้สึกเหมือนกับตัวเองมีเพลงอยู่มากมาย
แต่ว่าได้ฟังน้อยมากๆ
แล้วผมจะมีไว้เยอะแยะทำไมหว่า

- 3 -
ผมเอาจำนวนเพลง มาเปรียบเทียบกับจำนวนคนรู้จักในชีวิตครับ
พอจะนึกไปได้ว่าเราจะได้พบกับคนนั้นคนนี้
ในเวลานั้นเวลานี้ แลวแต่โชคชะตาจะพาไป
เดินเล่นกลางห้างอยู่ดีๆ
เราอาจจะไปเจอเข้ากับเพื่อนเก่าแก่ตั้งแต่ประถมเลยก็ได้ี้
ก็คงจะคล้ายๆ ที่เป็นการสุ่มเลือกเพลงแบบ Shuffle
ที่เราอาจจะได้เจอกับเพลงนี้ บ่อยกว่าเพลงนั้น
และบางครั้ง ผมเองก็เลือกที่จะไปเจอกับเพลงโน้นบ้าง
เหมือนกันกับที่ผมเลือกหยิบโทรศัพท์มาโทรหาคนที่ไม่ได้คุยกันมาเนิ่นนาน

ผมถามกับตัวเองว่า
"ผมจำเป็นที่จะต้องมีเพลงใน List เยอะขนาดนี้เลยเหรอ
และผมต้องรู้จักกับคนมากมายขนาดนี้เชียวหรือ"
ผมตอบใจตัวเองไปว่าคงไม่จำเป็นครับ
แต่ก็ยังคิดว่า
ถ้าเราได้รู้จักกันไว้ก็คงไม่เสียหายอะไร
ตราบใดที่เรารู้จักกัน ได้เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กัน
ได้ช่วยเหลือกันและกัน
นั่นก็คงจะดีแล้ว
- 4 -
คุณๆ ทั้งหลาย
รู้จักคนกี่คนในชีวิตครับ
แล้วก็คิดว่าจำนวนเท่านั้น
เพียงพอแล้วหรือยัง
แล้วเราให้คนกี่คน เป็น Favorite ของเราใน List ครับ







รู้จักคนหลากหลายมากขึ้น
แลกเปลี่ยนมุมมองกันแล้วมีความสุข
ยิ่งนับวันยิ่งกว้างออกไปทุกที
คนบางคนเราคงไม่เดินๆอยู่แล้วพบเค้าแต่ก็ได้คุยกัน
เหมือนกำลังคุยกะคุณเอกนี่หล่ะค่ะ
#1 By ยายแม่บ้าน on 2007-02-02 10:48