ที่เกิดเหตุ - วรพจน์ พันธุ์พงศ์
posted on 19 Apr 2008 20:41 by aqui94 in Book
ชื่อหนังสือ : ที่เกิดเหตุ: บันทึก 1 ปี ในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้
ผู้เขียน : วรพจน์ พันธุ์พงศ์
จัดพิมพ์โดย : openbooks
จากวันปล้นปืน 4 มกราคม 2547 จนถึงสิ้นเดือนมกราคม 2550
ไม่น่าเชื่อว่าระยะเวลาเพียง 3 ปี จะมีผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ความไม่สงบ
ใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้แล้วทั้งสิ้น 2,030 ศพ
ทั้งที่เสียงสวดยังกึกก้องทั่วทุกมัสยิด
ทั้งที่ท้องทะเลยังเปล่งประกายสีเขียวมรกต
ทว่าทุกเช้า ข่าวความตายรายวันถูกรายงานอย่างต่อเนื่อง
และไม่มีทีท่าว่าจะถูกเยียวยา
ป้ายใบปลิว 'แผ่นดินนี้ของกู' ลอยร่วงลงปักกลางใจใครหลายคน
กระแสการแบ่งแยกดินแดนรุนแรงขึ้นตลอดเวลา
สงครามศาสนาก่อตัวอย่างเป็นรูปธรรม
ไทยพุทธเริ่มละทิ้งบ้าน เพราะทนอยู่ไม่ได้
ไทยมุสลิมแห่ศพประท้วงรัฐ คัดค้านว่า 'ตำรวจฆ่ามั่ว'
แพะในร่างคนเพิ่มปริมาณประชากรรวดเร็วกว่าแพะจริงๆ
บางคืน คมมีดคุกคามเข้าไปฟันคอพระถึงในวัด
บางวัน กระสุนปืนพุ่งเข้าตัดขั้วหัวใจโต๊ะอิหม่าม
ทั้งที่เสียงสวดจากสองศาสนายังสอดประสาน
ทั้งที่เสื้อผ้า ชุดคลุมกายบุรุษสตรีงดงาม สงบ
มาลัยดอกมะลิในมือผู้เฒ่ามุสลิมหอมจรรโลงใจ
โรตีและข้าวยำยังน่ากิน ใบหน้าเด็กหญิงชายคงความน่ารัก
ทว่าโรงเรียนนับร้อยแห่งประกาศปิดการเรียนการสอนกลางเทอม
ปิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ครูกลายเป็นเป้าคนสำคัญ
ทหารถูกลอบวางระเบิด
ชาวบ้านถูกจ่อยิง เผา ตัดคอ ฯลฯ
ประชาชนคนธรรมดาถูกพิพากษาว่าเป็นโจรใต้
ต้นยางและพื้นที่สีเขียวชุ่มชื่นหัวใจกลับกลายเป็นสีแดง
ทั้งสิ้นทั้งปวง เราคิดเอาเองได้จริงหรือว่าอะไรคือรากเหง้าปัญหา
ทั้งสิ้นทั้งปวง เราคิดเอาเองได้จริงหรือว่าจะแก้ไขจัดการอย่างไร
ถ้าไม่ได้ลงไปศึกษาเรียนรู้ ณ ที่เกิดเหตุ
available from http://www.onopen.com/
ผมได้อ่านหนังสือเล่มนี้ช้าไป 1 ปี ครับ
แต่ผมไม่คิดว่าช้าเกินไป ที่ผมจะอ่าน และเขียนถึง
เพราะในห้วงขณะที่ผมกำลังอ่านหนังสือเล่มนี้นั้น
เป็นช่วงเวลาที่ตอกย้ำตัวผมได้เป็นอย่างดี
ว่าผมเองกำลังทำตัว "ชิน" กับข่าวสาร กับสิ่งที่เกิดขึ้น
และกำลังมองว่าเป็น "เรื่องธรรมดา" ไปทุกชั่วขณะ
ทั้งๆ ที่เรื่องที่เกิดขึ้น "ไม่ใช่เรื่องธรรมดา" และการส่งกำลังใจนั้นยัง "ไม่เพียงพอ"
เพราะใน "หมายเหตุ" คุณวรพจน์ได้ เขียนไว้ว่า
"ระยะทางพันกว่ากิโลเมตร แต่คนของเราแตกต่างห่างไกลกันเหลือเกิน"
ใน "ที่เกิดเหตุ" คุณวรพจน์ พันธุ์พงศ์ (ผู้เขียน) และคุณธวัชชัย พัฒนาภรณ์ (ช่างภาพ)
ได้บอกเล่าเรื่องราวที่เขาทั้ง 2 ได้ประสบพบพาน
ระหว่างที่เดินทางไปในหลายพื้นที่ของ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้
ทั้งในตัวอำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี
ที่โรงเรียนบ้านกูจิงลือปะ อำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส
หรือที่วัดพรหมประสิทธิ์ อำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี
และอำเภอเบตง จังหวัดยะลา
เพื่อให้ได้ทราบที่มาที่ไป "เท่าที่จะทราบได้" ที่เกิดขึ้นในพื้นที่ตลอดช่วงปี 2549
เป็นเรื่องเล่าผ่านตัวอักษรที่กลั่นออกมาจากสิ่งที่ได้เห็น คำพูดของผู้คน
และความรู้สึกที่ได้รับ จากการอยู่ในพื้นที่นั้นๆ
คงเพราะเสียงปืนหรือเสียงระเบิดไม่ดังมาถึงในเมืองหลวง
เราก็เลยยังคิดอยู่แค่เพียงว่า ไม่มีอะไรมาก และน่าจะแก้ไขได้
ทั้งๆ ที่คนในพื้นที่ ยังมืดแปดด้าน และสับสนอยู่เนืองๆ
ว่าสิ่งที่เห็นและเป็นไปนั้น เกิดขึ้น "เพราะอะไร"
แต่ที่ทราบแน่ๆ คือความระแวงและไม่ไว้ใจได้เกิดขึ้นไปทั่ว
ทั้งๆ ที่เราทุกคน ต่างก็เป็นเพื่อนร่วมโลก "ที่ควรเป็นมิตรกันมิใช่หรือ"
แล้วหนังสือเล่มนี้ให้อะไร
แน่นอนว่าได้เห็นภาพถ่ายขาวดำที่ทรงพลังของคุณธวัชชัย พัฒนาภรณ์
ได้รับทราบเรื่องราวจาก "ที่เกิดเหตุ"
และได้สำรวจไปในหัวใจของตัวเองอีกครั้งหนึ่ง
ว่าเรายังรับรู้ถึงความเจ็บปวดที่ส่งผ่านออกมาจากตัวหนังสือได้หรือไม่
เพราะผมคิดว่านั่นคือการพิสูจน์ที่ดี
ว่าเรายังมีชีวิต มีลมหายใจ มีความรู้สึก
และก็พร้อมที่จะทำอะไรสักอย่าง เพื่อบ้านเมือง
แม้ว่าในความเป็นจริงแล้ว ผมเองก็ยังมืดแปดด้านว่าควรทำอะไร
และสับสนว่าตัวเองทำอะไรได้เพื่อเรื่องนี้ ได้มากกว่านี้
มากกว่าการเขียน Blog และปล่อยให้หายไปจากความทรงจำ
Related Links
- ที่เกิดเหตุ จาก onopen.com
- สาเหตุและ 'ที่เกิดเหตุ' โดย: ตติกานต์ เดชชพงศ "หนังสือพิมพ์ออนไลน์ประชาไท"
- ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ภาพจากที่เกิดเหตุ... โดย: ประชาไท "หนังสือพิมพ์ออนไลน์ประชาไท"
- นิทรรศกาลภาพถ่าย ที่เกิดเหตุ 29 ก.ย. - 29 ต.ค. ณ On Art Gallery จาก นิตยสาร สารคดี
Tags: book, open, review, หนังสือ10 Comments
ปล. เรื่องงานT shirt fest เค้ายังไม่ได้บอกรายละเอียดอะไรมาเลยครับ แต่ถ้าให้เดา คงจะรู้ผล ต้นเดือนหน้า หรือไม่ก็สิ้นเดือนนี้ละครับ รู้อย่างเดียวว่า หมดกำหนดส่งแบบ วันที่21 เดือนนี้ครับ ลุ้นๆๆ
#1 By berserkrabbit on 2008-04-19 21:34